Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/25215 K.2024/11752

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından 07.03.2018 ve 15.03.2018 tarihlerinde @FidelOKAN adlı resmi twitter hesabından yapılan paylaşımlarda kullanılan söz ve ifadelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu, paylaşımda yapılan haksız isnatların eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, davalı tarafından yapılan bu paylaşımlara mahkeme kararı ile erişimin engellendiğini belirterek 100.000,00 TL manevi tazminatın haksız eylem tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili hakkında Star Medya Grubunda iftira niteliğinde bir çok haber yapıldığını, davacı tarafından müvekkilinin kamuoyu nezdindeki itibarını sarsmak amacıyla bu davanın açıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu paylaşımlarda yer alan söz ve ifadelerin hakaret niteliğinde olduğu, davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın haksız eylem tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu paylaşımlarda davalı tarafından davacı hakkında birtakım iddialarda bulunulmakla beraber bu iddiayı destekler yönde bir bilgi ya da belge sunulmadığı, iddiaların maddi bir olguya dayandırılmadığı, kullanılan söz ve beyanların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği;

olay tarihi, tarafların konumu, paylaşımların içeriği değerlendirildiğinde hükmedilen manevi tazminatın az olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın haksız eylem tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalının konumu, fiilin işlendiği mecra ve paylaşımlara erişen takipçi sayısı dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğunu, saldırı ile orantılı olmadığını, caydırıcı nitelikte değerlendirilemeyeceğini, müvekkilinin şeref ve itibarının zedelendiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; mahkeme kararında davacı tarafından müvekkili hakkında yapılan haksız haberlerin göz ardı edildiğini, bu yapılan haberler nedeniyle dava konusu paylaşımların yapıldığını, ifade özgürlüğü sınırlarının aşılmadığını belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı tarafından 07.03.2018 ve 15.03.2018 tarihlerinde @FidelOKAN adlı resmi twitter hesabından yapılan paylaşımlarda kullanılan söz ve ifadelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu iddiası ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere;

dava konu paylaşımlarda davacı hakkında sarf edilen söz ve ifadelerin değer yargısı ya da eleştiri olarak kabul edilemeyeceğinin, ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığının, davacının kişilik haklarına saldırı olduğu kabul edilerek manevi tazminata hükmedilmesinin ve olay tarihi, tarafların konumu, zararın ağırlığı dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR