Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/26301 K.2022/11768

Taraflar arasındaki tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davacılar vekili, davalı ... vekili, davalı .... Tekstil Sanayi Tic. Ltd. Şti. vekili ile davalı ... tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüyle yeniden hüküm tesisine ve davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararın süresi içinde davacılar vekili ve davalı .... vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacılar vekili; davalıların işleteni, sürücüsü, trafik ve ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı olduğu araçların karıştığı kaza sonucunda, Axa Sigorta tarafından sigortalı araçta yolcu olarak bulunan davacıların eşi/ annesi ...'nin öldüğünü, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını ve manevi zarara uğradıklarını belirterek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve sigortacıların poliçelerinde manevi tazminat teminatı bulunmaması halinde sadece maddi tazminattan sorumlu olmaları kaydıyla herbir davacı için 1.000,00 TL. maddi ve 25.000,00 TL. manevi tazminatın, 1.000,00 TL. cenaze giderinin kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş.

26/06/2018 tarihli ıslah dilekçesiyle, destekten yoksun kalma tazminatı taleplerini toplam 137.266,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davacıların maddi tazminat talebinin kabulüne, davacı ... lehine 117.988,00 TL, ... lehine 6.630,00TL, ... lehine 3.330,00 TL. ve .... lehine 9.348,00 TL'nin avans faiziyle birlikte davalılar ..., ....Teks. San. Tic. Ltd.

Şti. ve Axa Sigorta A.Ş'den (poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile) müteselsilen tahsiline, davalı ... için 11/11/2013 ve diğer iki davalı için kaza tarihinden avans faizi işletilmesine; davacıların manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, davacı ... lehine 25.000,00 TL ve diğer davacılar için 20.000,00'er TL'nin kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılar ..., ... Teks. San. Tic. Ltd.

Şti. ve ...den (poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile) müteselsilen tahsiline, diğer davalılara yönelik maddi ve manevi tazminat isteminin ve fazlaya dair isteğin reddine dair verilen karara karşı davacılar vekili, davalı ... vekili, davalı ..., davalı .... Tekstil Sanayi Tic. Ltd. Şti. vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; davalı .... Gıda Ltd.

Şti. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine; davacılar vekili, davalı ... ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına; yeniden hüküm tesisi suretiyle, davacılar ve davalı ..... arasında maddi tazminat yönünden sulh sağlandığından, maddi tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına; diğer davalılar ... ve Allianz Sigorta yönünden maddi tazminat isteminin reddine;

davacıların manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, davacı ... için 25.000,00 TL. ve diğer davacılar için 20.000,00'er TL'nin kaza (sigortacı için dava) tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılar ..., .... Teks. San. Tic. Ltd. Şti. ve ...den (poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile) müteselsilen tahsiline, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar vekilinin, davacı ... dışındaki davacılar bakımından reddolunan manevi tazminatlara ilişkin temyiz talebi yönünden; 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 44/1. maddesi ile, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesinde yer alan 40.000,00 TL. tutarındaki temyiz sınırı, 01/01/2021 tarihinden itibaren 78.630,00 TL'ye yükseltilmiştir.

Davacı taraf, her bir davacı için 25.000,00 TL. manevi tazminat isteminde bulunmuş; davacı ... dışındaki davacıların manevi tazminat talepleri bakımından 20.000,00'er TL'ye hükmedilip, her bir davacının 5.000,00 TL'lik manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş; bu karar, davacı yanca temyiz edilmiştir.

İhtiyari dava arkadaşı konumunda olan davacılardan her biri için reddolunan manevi tazminat miktarlarının, yukarıda anılan (78.630,00 TL'lik) sınırın altında kaldığı ve temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece karar verilebileceği gibi 01/06/1990 gün 3/4 sayılı YİBK uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden; davacılar vekilinin temyiz isteminin, istinaf mahkemesi hükmünün kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazları ile davalı ... vekilinin temyiz itirazları yönünden; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri re'sen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına;

yargılamanın devamı sırasındaki sulhün kapsamı dışında kalan maddi tazminat bölümü üzerinden, davalılar yararına vekalet ücretine karar verilmesinde usulsüzlük bulunmamasına ve anılan sulh kapsamında maddi tazminat yönünden konusuz kalma nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacılar vekili ve davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen diğer tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Davaya konu edilen maddi tazminat bakımından, davacılar ile davalı .... arasındaki 16/04/2019 tarihli sulh ve buna dayanan ödeme nedeniyle, maddi tazminat bakımından konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Esası hakkında karar verilmemiş olan maddi tazminat bakımından, karar ilam harcının maktu olması gerektiği gözetilmeden, nisbi karar ilam harcına karar verilmesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan; yargılama boyunca davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin davanın kabul ve red oranları dikkate alınarak davacı taraf yararına hüküm altına alınması gerektiği gözden kaçırılarak, davalılardan tahsil edilip Hazine'ye irat kaydedilmesine hükmedilmesi de doğru olmamıştır. Ne var ki, belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın 6100 sayılı HMK'nın 370/2.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.