Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/26551 K.2024/2360

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacı vekilinin dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak 10.000,00 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna göre sunduğu talep artırım dilekçesinde maddi tazminata ilişkin talebini 11.938,08 TL'ye yükselttiği anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 11.938,08 TL maddi tazminat ve 50.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 61.938,08 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.