Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/27415 K.2024/2281

Avukat ... Avukat ...

DAVA TARİHİ : 22.09.2016

HÜKÜM/KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi/ Davanın Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ

İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI

2018/786 E., 2018/785 K.

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacı şirketin Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş anonim şirket olduğunu, belli konularda ancak yasal düzenleme bulunması halinde özel hukuk işlemlerine tabi tutulabileceğini, davalı kurumun müvekkil şirketin hukuki statüsünü değiştirme hak ve yetkisine sahip olmadığını, davalı tarafın, hiçbir hukuki dayanak olmaksızın müvekkil şirketi kamu kurumu gibi kabul ettiğini ifade etmek suretiyle bazı yükümlülükler yüklemeye çalıştığını,

haksız ve hukuka aykırı düzenlenerek davacı şirkete gönderilen 01.09.2016 tarihli ve 45175535-301.2.1-36694 sayılı ‘’Kamu Dışı İşçi Alımı'' konulu yazının yasal dayanağı olmadığından, bundan sonra da davacı şirketin aynı davranışa muhatap olmasını engellemek, hakkında fahiş miktarlara ulaşabilecek ve müvekkili büyük ölçüde mağdur edebilecek zararları engelleyebilmek, hukuki olmayan tarhiyat yapılmasını ve müvekkilin mağduriyetini önlemek için dava konusu yazı hakkında muarazanın men'ine kararı verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; uyuşmazlığın idari bir işlemden kaynaklanması nedeniyle öncelikle yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davalı kurumunun asli görevleri arasında ulusal istihdam politikasının oluşturulması, istihdamın korunması,

geliştirilmesi ve işsizliğin önlenmesi faaliyetlerine yardımcı olmak, işçi isteme ve iş aramanın düzene bağlanmasına ilişkin çalışmalar yapmak, işgücünün yurt içinde ve yurt dışında uygun oldukları işlere yerleştirilmelerine ve çeşitli işler için uygun işgücü bulunmasına ve yurt dışı hizmet akitlerinin yapılmasına aracılık etmek, istihdamında güçlük çekilen işgücü ile işyerlerinin yasal olarak çalıştırmak zorunda oldukları işgücü istihdamına katkıda bulunmak gibi esaslı görevlerinin bulunduğunu,

4904 sayılı Türkiye İş Kurumu Kanunu'ndan kaynaklanan görevlerin ifası kapsamında 25.04.2009 tarihli ''Yurtiçinde İşe Yerleştirme Hizmetleri Hakkında Yönetmelik'' hükümleri ile iş arayanlar ve iş verenlere Kurum tarafından sunulan hizmetlere ilişkin usul ve esasların belirlendiğini, bilahare 02.08.2013 tarih ve 28726 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan “Yurtiçinde İşe Yerleştirme Hizmetleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik” hükümleri ile daha önce kamu sektörü olarak addedilen belediye şirketlerinin özel sektör işvereni olarak değerlendirileceğinin hüküm altına alındığını, ancak,

''Kamu Kurum ve Kuruluşlarına İşçi Alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmelik'' hükümleri ile belediye şirketlerinin işçi alımı konusunda yönetmelik kapsamı dışında tutulmasına karşın ''işçi alım ilanlarını'' kuruma vermek zorunda olduğunun düzenlendiğini, bu bağlamda, Kurum İstihdam Hizmetleri Dairesi Başkanlığının 24.06.2014 tarih ve 23428 sayılı talimatıyla da belediye şirketlerinin özel sektör işvereni olarak değerlendirilmesi yanında işçi alım ilanlarını Kuruma vermek zorunda oldukları, ilan vermekten kaçınan işyerlerine uyarı yazısı gönderilmesi gerektiğinin bildirildiğini,

anılan bu yasal düzenlemeler uyarınca müvekkil Kurum Konak Hizmet Merkezi tarafından hem 05.06.2014 tarih ve 19889 sayılı, hem de işbu dava konusu 01.09.2016 tarih ve 36694 sayılı yazılar ile belediye şirketlerine yasal düzenleme ve yükümlülükleri hatırlatılarak işçi alım ilanlarının Kuruma verilmesi gerektiği, aksi takdirde 4904 sayılı Kanunun 21 inci maddesi uyarınca idari para cezası uygulanacağının bildirildiğini, dava dilekçesinde,

müvekkil kurumun itiraz eden şirketin hukuki statüsünü değiştirme hak ve yetkisine sahip olmadığı belirtilmişse de yapılan işlemin dayanağının yukarıda zikredilen yasal düzenlemeler olup müvekkil kurumun keyfi ve hukuk dışı bir uygulamasının söz konusu olmadığını ve konuya ilişkin mevzuat hükümlerine göre hareket edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.03.2017 tarih ve 2016/822 Esas, 2017/286 Karar sayılı kararıyla yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, aynı istemle idari yargıda açılan davada adli yargının görevli olduğu gerekçesiyle olumsuz görev uyuşmazlığının oluşması üzerine Uyuşmazlık Mahkemesinin 2018/59 Esas, 2018/181 karar sayılı ve 26.03.2018 tarihli kararıyla; davanın çözümünde adli yargının görevli olduğuna karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı şirkete gönderilen 01.09.2016 tarihli ve 45175535-301.2.1-36694 sayılı ''Kamu Dışı İşçi Alımı'' hakkındaki yazının mevzuat hükümlerine uygun olduğu, 4094 sayılı Türkiye İş Kurumu Kanunu ve Yurtiçinde İşe Yerleştirme Hizmetleri Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca gönderildiği, davacı şirketin herhangi bir mağduriyetinin söz konusu olmadığı ve murazaanın giderilmesini gerektirir bir uygulamanın da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacı şirketin Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş bir anonim şirket olduğu ve kamu sayılamayacağı değerlendirilmeksizin davacı şirketin kamu şirketleri ile aynı statüye tabi sayılarak Türkiye İş Kurumu'nun yasaya aykırı yazısı ile oluşturduğu muarazanın men-i talebinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacı şirketin, ilanla personel alımı yapma gibi bir yükümlülüğü bulunmadığını, özel hukuk tüzel kişisi olarak ihtiyacı doğduğunda personel alımı yapıldığını, yapılan personel alımlarının derhal ve düzenli olarak İŞKUR’a bildirildiğini, davalı kurumun,

ilgi yazısında ilgili yasal düzenlemeden alıntı yaparken, şeffaf alımın kamu kurum ve kuruluşunda yapılması halinde bu hükmün uygulanacağını ifade eden kısmını yazmadığını, yanlış anlamaya sebebiyet verecek ifade kullandığını ve özel hukuk tüzel kişisi olan davacıya kamu kurumu muamelesi yapmak istediğini ve haksız ve hukuki dayanaktan yoksun ceza keseceğini ifade ettiğini, her iki tarafın da selameti açısından hukuki olmayan,

ancak ihtar olarak sunulan bu uygulama ihtimalinin yarattığı muarazanın önlenmesi ve ortadan kaldırılması gerektiğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı şirketin, işçi alımlarında, bazı yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu ve 4904 sayılı Türkiye İş Kurumu Kanunu uyarınca idari para cezası ile cezalandırılabileceğinin bildirilmesine ilişkin 01.09.2016 tarih ve 45175535-302.2.1-36694 sayılı ...

Konak Hizmet Merkezi işlemi ile görev alanı içindeki bir konuda davacı şirketin yasal yükümlülüklerinin hatırlatılması niteliğinde bağlayıcılığı olmayan bildirim yapılmış olmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ve ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş olmasında sonuç itibarıyla usul ve yasaya aykırı bir yön görülmediği gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b-1 maddesi uyarınca davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yaptığı istinaf başvurusunda bildirdiği sebepler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı kurum tarafından davacı şirkete gönderilen ''Kamu Dışı İşçi Alımı'' konulu yazının yasal dayanağı bulunmaması nedeniyle bu yazı hakkındaki muarazanın giderilmesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4904 sayılı Türkiye İş Kurumu Kanunu'nun 1 inci, 3 üncü ve 21 inci maddeleri, 25.04.2009 tarihli Yurtiçinde İşe Yerleştirme Hizmetleri Hakkında Yönetmelik'in 1 inci ve 2 nci maddeleri ve Kamu Kurum ve Kuruluşlarına İşçi Alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmelik'in 2 nci maddesi.

3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,