Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/2760 K.2021/1814

Davacılar ..., ..., ..., ..., ... tarafından, davalı ... aleyhine verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine hakem heyetince yapılan inceleme sonunda; itiraz hakem heyetinin 14.09.2017 tarih 2017/İHK-471 sayılı itirazın kabulüne dair kararın davacılar vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 19.06.2020 tarih, 2019/4-2019/1 sayılı kararı ile 5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesi ile kurulan sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra itiraz üzerine verilen kararlarının temyiz kanun yoluna tabi olduğu kararlaştırıldığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin 17.02.2020 tarihli 2018/661 Esas-2020/248 sayılı kararının kaldırılarak davacılar vekilinin Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesi gerekmiştir.

2-5684 sayılı Sigortacılık Yasası’nın 30/12. maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Davacılar ... için 21.311,28.-TL, ... için 4.050,00.-TL, ... için 4.050,00.-TL ve... için 4.050,00.-TL talep edilmiş olup reddedilen tutar 40.000,00.-TL'lik kesinlik sınırı altında kalmakla bu davacılar yönünden verilen karar, miktar itibariyle kesin nitelikte olduğundan davacılar vekilinin davacılar ..., ..., ... ve... yönünden yönünden sunduğu temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Davacılardan ...'un temyiz isteminin incelenmesinde, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmü onanmasına karar vermek gerekmiştir.