Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/5214 K.2021/8603

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; davacının davasının kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen 03/12/2018 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili 13.04.2018 tarihli Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; 17.09.2017 tarihinde davalıya sigortalı aracın davacıların oğlu yaya ....’a çarpması sonucu hayatını kaybettiğini belirterek fazlaya dair talep hakkı saklı kalmak üzere şimdilik 6.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminat alacağının ve 1.000,00 TL cenaze ve defin giderinin olay tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, dava değerini anne ... için 47.500,08 TL ve baba ... için 39.209,92 TL olmak üzere toplam 86.710,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın kabulü ile anne ... için 47.500,08 TL ve baba ... için 39.209,92 TL olmak üzere toplam 86.710,00 TL tazminatın 13.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine itirazın reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesi yasal sürede verildiği halde, temyiz karar harcının yatırılmadığı ve davacılar vekiline eksik harcın bir haftalık kesin sürede yatırılması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağı ihtarını içeren 12.11.2010 tarihli muhtıranın 17.11.2020 tarihinde tebliğ edildiği; davacılar vekilinin muhtıra ile verilen kesin sürede eksik harcı tamamlamadığı görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nın 344. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin uygulanmasına rağmen, davacılar vekilinin bir haftalık kesin sürede eksik temyiz karar harcını yatırmamış olması karşısında; davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi yönünde mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, davacılar vekilinin, kesin sürede temyiz karar harcını ikmal etmemiş olması nedeniyle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12.maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulü ile ... için 39.209,92 TL detekten yoksun kalma tazminatına karar verilerek, davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı itirazlarının reddine karar verildiğine göre, davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden verilen karar davacıların ihtiyari dava arkadaşı olması nedeniyle 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminata ilişkin karar miktar itibariyle davalı yönünden kesin niteliktedir.

Bu nedenle davacı ... lehine hükmedilen tazminat yönünden davalı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı vekilinin diğer davacı ... yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin davacı ... yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

4-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; 47.500,08 TL tazminatın davalıdan tahsili ile davacı ...’a verilmesine karar verilip, kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına Sigortacılık Kanunu ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 5.575,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30.maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. Fıkrası uyarınca "tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir" şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17.maddesi (2) numaralı fıkrasında ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir" düzenlemesi yapılmıştır.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyeti'nce davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16.maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalının buna yönelik itirazlarının reddi ile fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6100 sayılı HMK'nın 370.maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.