KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2021/5917 E., 2021/7950 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2021
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 19/06/2018 tarih 2018/İHK-5051 sayılı itirazın kabulü ile başvurunun reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
KARAR
5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 maddesinin 12. fıkrası gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 tarih ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı, davacı yönünden reddedilen miktara göre belirlenecektir.
Başvuran vekili, başvurusunda fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmuş; 28/03/2018 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 33.377,00 TL olarak arttırmıştır. Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun ıslah doğrultusunda kabulü ile 33.377,00 TL tazminata hükmedilmiş, davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazlarının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Kararının kaldırılarak, başvurunun reddine karar verilmiştir. Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davacı tarafından itirazda bulunulmadığından, davacının talebi ve temyize konu miktar 33.377,00 TL ile sınırlanmıştır.
Bu nedenle; itiraz hakem heyeti kararı, davacı yönünden aleyhine reddedilen kısım miktarı itibariyle kesin nitelikte olduğundan, davacı tarafın temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2021/5917, K. 2021/7950, 2 Kasım 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama