Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/8309 K.2022/1157

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davanın kabulüne ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı kaza sonucunda bu araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralanıp malul kaldığını, tedavi gideri yapmak zorunda kaldığını, davalı tarafından yapılan ödemenin yetersiz olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL. tazminatın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 18/06/2018 tarihli ıslah dilekçesiyle taleplerini 92.881,34 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; % 8 maluliyet ve müterafik kusur indirimi ile belirlenen 69.971,00 TL'nin 14/11/2014 tarihinde ödenmesiyle sorumluluklarının son bulduğunu, % 8'in üzerindeki maluliyet oranını kabul etmediklerini, tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davanın kabulü ile 71.030,62 TL. sürekli işgücü kaybı, 15.438,24 TL. geçici işgöremezlik, 6.412,48 TL. bakıcı gideri olmak üzere toplam 92.881,34 TL. tazminatın 09/05/2017 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıda tahsiline dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine; özellikle, davalı sigortacının davadan önce ödediği miktar ile ödemesi gereken miktar arasında açık yetersizlik bulunduğu aktüer raporuyla hesaplandığından, davacının 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 111/2. maddesi gereği ibranın iptalini talep etme hakkı bulunmasına ve davadan önce verilen ibranın makbuz hükmünde olmasına;

davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyet oranını, kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik ile ekindeki cetvellere uygun biçimde belirleyen 24/05/2018 tarihli uzman doktor heyeti raporunun karara esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemesine; uzman doktor heyetinin düzenlediği raporla saptanan iyileşme süresine ilişkin geçici işgöremezlik zararı ve geçici bakıcı giderinin trafik sigortasının teminatı

kapsamında olmasına; davacının müterafik kusurlu sayılmasını gerektirir somut neden bulunmadığından, tazminattan bu nedenle indirim yapılmayışının yerinde görülmesine göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının talep edebileceği tazminatın hesaplandığı ve hakem heyeti kararına esas alınan 14/06/2018 tarihli aktüer raporunda, davaya konu edilen kaza tarihi (28/01/2017) ile rapor tarihi arasındaki süre olan işlemiş dönem bakımından, davacının gelirleri belli olup hesaplamada bu gelirin esas alınması gerekirken, 2018 yılı Mayıs ayına ait bordrosundaki geliri esas alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Somut gerçekliğin bulunduğu durumda varsayımlara göre hesaplama yapılamayacağından, bilinen dönem hesabı hatalı olup, bu rapora göre karar verilemez.

Açıklanan nedenlerle; davacının, kaza tarihi ile hesaplamanın yapıldığı 14/06/2018 tarihleri arasındaki bilinen döneme ilişkin eksik maaş bordroları temin edilerek, bordrolarındaki gelire göre bilinen dönem hesabının yapılması; bilinmeyen/ işleyecek devre (14/06/2018 tarihinden sonrası) hesabının ise 14/06/2018 itibariyle bilinen son gelir esas alınarak hesaplanması için, rapor düzenleyen bilirkişiden (karar sadece davalı tarafça temyiz edildiği ve ilk karara esas alınan 14/06/2018 tarihli rapor bakımından davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğundan işlemiş/ işleyecek devrenin bu rapor tarihine göre belirlenmesiyle) ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nisbi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden fazla vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.