Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/9611 K.2021/2585

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Anonim Türk Sigorta Şirketi aleyhine 24/08/2012 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/05/2017 günlü karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereği yeniden hüküm tesisi ile davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/12/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı şirket tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın, müvekkili yönetimindeki motosiklete çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını ve çalışma gücünü yitirdiğini, meydana gelen kazada müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 17/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili; müvekkili sigorta şirketinin gerçek zarardan, kusur oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacının oluşan kazada % 75, davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün ise % 25 oranında kusurlu olduğu, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporu ile davacının sürekli çalışma gücü kaybının bulunmadığı,

iyileşme süresinin 6 ay olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.002,31 TL maddi tazminatın 20.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 13. maddesine göre hesaplanan 1.002,31 TL vekâlet ücretinin davalıdan tahsiline, AAÜT uyarınca reddedilen miktar üzerinden hesaplanan ve takdir olunan 1.980,00 TL maktu vekâlet ücretinin ise davacıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince; davacı tarafın istinaf başvurusunun incelenmesinde, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 1.002,31 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline dair hüküm kurulurken, reddedilen tutar üzerinden davacı aleyhine maktu 1.980,00 TL vekâlet ücreti takdirine karar verilmesinin, AAÜT’nin 13/2.maddesi uyarınca hükmedilen vekâlet ücretinin kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği yönündeki düzenlemeye aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun vekâlet ücreti yönünden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,

HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulü ile 1.002,31 TL maddi tazminatın 20.08.2012 tarihin itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, karar tarihindeki AAÜT’nin 13/2.maddesi uyarınca hesaplanan 1.002,31 TL vekâlet ücretinin davalıdan tahsiline, karar tarihindeki AAÜT’nin 13/2.maddesi uyarınca hesaplanan 1.002,31 TL vekâlet ücretinin ise davacıdan tahsiline karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK’nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına,