Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/9617 K.2021/3277

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 09/01/2014 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/05/2017 günlü karara karşı davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı Ege Sigorta A.Ş. vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacı vekili, davalı ...

Belediyesi vekili ve davalı Ege Sigorta A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1.maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen 12/12/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... Belediyesi vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin olay tarihinde Maltepe Pazarı otopark alanından geçtiği sırada davalı ...'ın yönetimindeki davalı sigorta şirketi tarafından zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalanmış olan çekicinin ittiği beton bloğun ayağına düşerek geçici ve daimi olarak iç ve gücünden kalacak, ekonomik geleceği riske girecek biçimde yaralandığını, davalı ...'ın çekicinin sürücüsü, davalı ...’ın çekicinin maliki, davalı ... Belediyesi’nin aracın işleteni, davalılar ... ve ...’nın davalı Belediyenin personeli olduğunu, meydana gelen zararı tüm davalıların müştereken ve müteselsilen tazmin etmesi gerektiğini belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ticari geleceğinin sarsılması ve ticari kazanç kaybı şeklindeki tazminat isteminin reddine, geçici ve

sürekli iş göremezlik zararı ile bakıcı giderine ilişkin talebinin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı Ege Sigorta A.Ş. vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekili, davalı ... Belediyesi vekili ve davalı Ege Sigorta A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1.maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-10.4.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilmeyen bir yükümlülüğünün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak keza İ.B.K.’nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki İ.B.K. ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 6100 sayılı HMK’nun 294. - 297. maddelerinde (1086 sayılı HUMK’nun 381.- 389. maddeleri), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HMK.’nun 297/2. maddesinde (HUMK’nun 388. maddesi); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Somut olayda İlk Derece Mahkemesince yargılamanın sonuçlandırıldığı 11/05/2017 tarihli kısa kararda, 1-"davacının ticari geleceğin sarsılması ve ticari kazanç kaybı şeklindeki tazminat isteminin reddine," 2-"davacının geçici iş gücü kaybı ve daimi iş gücü kaybı nedeniyle cismani zarar şeklindeki maddi tazminat davasının 67.617,90 TL tazminatın davalılar Ankara Büyükşehir Belediyesi, ..., ..., ... , 'dan olay tarihi olan 06/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle,

davalı davalı Ege Sigorta A.Ş. yerine geçen Güvence hesabı yönünden de dava tarihi olan 09/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, 3-"davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulüyle, 15.000,00 TL manevi tazminatın Davalılar Ankara Büyükşehir Belediyesi, ..., ..., ..., ...'dan olay tarihi olan 06/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; bu durum maddi hataya ilişkin sayılacağından HMK’nun 304/1. maddesi gereğince re’sen düzeltilebilecek hallerden olduğundan bahisle, gerekçeli

kararda davacının ticari geleceğin sarsılması ve ticari kazanç kaybı şeklindeki tazminat isteminin reddine, davacının geçici iş gücü kaybı ve daimi iş gücü kaybı nedeniyle cismani zarar şeklindeki maddi tazminat davasının 74.618,90 TL tazminatın davalılar Ankara Büyükşehir Belediyesi, ..., ..., ..., ...'dan olay tarihi olan 06/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle, davalı Ege Sigorta A.Ş. yönünden de dava tarihi olan 09/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsili ile davacıya verilmesine,

davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulüyle, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılar Ankara Büyükşehir Belediyesi, ..., ..., ..., ... 'dan olay tarihi olan 06/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle müşterek ve müteselsil olarak alınarak davacıya verilmesine, olarak düzeltilerek hüküm fıkrası yazılmış ise de, hükmün tavzihi ile tashihi şartları, 6100 sayılı HMK'nun 304. ve 305. maddelerinde düzenlenmiş olup; tashih için karar içeriğinden anlaşılan ancak basit hesap ya da yazım hatası nedeniyle hükümde oluşan bir hatanın bulunması;

tavzih için ise, açık olmayan ya da birbiriyle çelişkili olan hüküm kısımlarının bulunması gerekmektedir. Bu itibarla, ne tavzih ne de tashih yoluyla, mahkemenin tefhim ettiği kısa kararında yer almayan yeni bir yükümlülüğün re’sen tahsis yoluyla taraflara yüklenmesi ya da bir hakkın taraflara sağlanması mümkün değildir.

Tefhim edilen kısa karardaki miktarların yukarıda anılan gerekçeli kararda değiştirilmesine ilişkin olarak yapılacak bir usul işlemine cevaz veren yasal düzenleme bulunmadığı gibi İlk Derece Mahkemesince re'sen yapılan düzeltme işleminin, hükmün değiştirilmesi mahiyetinde olduğu ve davacının haklarını, davalıların yükümlülüklerini değiştirdiği dikkate alındığında; kısa karardaki tarafların ve yükümlülüklerinin, gerekçeli kararın re'sen tashihi suretiyle, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratıldığı açıktır.

Bu durum, HMK’nun 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere, bölge adliye mahkemesinin davacı vekili, davalı ... Belediyesi vekili ve davalı Ege Sigorta A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1. maddesi uyarınca esastan reddine dair kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre; davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.