Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/9881 K.2022/17062

Taraflar arasındaki tazminat davasında mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.12.2018 günlü karara karşı davalı Ergo Sigorta A.Ş vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; davalı Ergo Sigorta A.Ş vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair kararının Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL'dir.

Davacı ... için 25.000,00 TL maddi, davacı ... için ıslah ile 25.984,75 TL maddi, davacılardan her biri için 25.000,00 TL manevi tazminat talep edilmiş, ilk derece mahkemesince dava kısmen kabul edilmiş, davalı Ergo Sigorta A.Ş'nin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı Ergo Sigorta A.Ş vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) 27.12.2018 tarih 2016/405 E. 2018/748 K. sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına,

davanın kısmen kabulüne, davacı ... tarafından maddi tazminat yönünden açılan davanın kabulü ile 22.119,23 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 13.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ... 'dan alınarak davacı ...’e verilmesine, davacı ... tarafından manevi tazminat yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 13.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ... 'dan alınarak davacı ...’e verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ... tarafından maddi tazminat yönünden açılan davanın kabulü ile,

25.984,75 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 13.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...’e verilmesine, (davalı ... bu miktarın 8.661,41 TL'sinden ve dava tarihi olan 02.06.2016 tarihinden itibaren sınırlı sorumlu olmak üzere) davacı ... tarafından manevi tazminat yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 13.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'dan alınarak davacı ...’e verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyize konu edilen karar davacılar bakımından ayrı ayrı kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün her bir davacı yönünden ayrı ayrı kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.