KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2022/10315 E., 2025/12100 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
- Dosya no
- 2021/876
- Mahkemesi
- Dörtyol 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/323 Esas, 2021/5 Karar
Karar Metni
535 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'ın 11.07.2009 tarihinde arkasında kardeşi ...'ın yolcu olarak bulunduğu sırada kendi sevk ve idaresindeki motorsiklet ile seyir halinde iken plakası belirlenemeyen kamyonun müvekkiline asli ve tam kusurlu olarak çarptığını ve olay yerinden kaçtığını, müvekkilinin ağır şekilde yaralanmasına sebep olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalma kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı ... Hesabı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kazanın plakası tespit edilemeyen aracın kusurundan kaynaklandığının ispat edilemediğini belirterek davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne, 2.353,73 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 69.104,69 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 71.458,42 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 30.05.2014 tarihinden itbaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... Hesabı'ndan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararını süresi içerisinde davacı vekili ile davalı vekilinin istinaf etmesi üzerine; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının yaralanmasına plakası tespit edilemeyen bir tırın sebebiyet verdiği kanıtlanamadığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, HMK’nın 353/1-b.2 maddesi gereğince, Dörtyol 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.01.2021 tarih ve 2014/323 Esas, 2021/5 Karar sayılı kararının yeniden hüküm kurulmak üzere kaldırılmasına, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353.maddesinin 1.fıkrası (b) bendinin 2.maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla; davanın reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kazanın meydana geldiği esnada kazaya karışan ve müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosiklette yolcu konumunda olan kişilerin tanık sıfatı ile verdikleri ifadenin dikkate alınmamış olmasının hatalı olduğunu, yaşanan kazaya ilişkin müvekkiline ait tedavi evrakları ve tedavi gördüğü hastanelerin isimlerinin dosya arasına sunulduğunu, istinaf incelemesi neticesinde bu hususun göz ardı edilmiş olmasının hatalı oluğunu, müvekkilinin yaşanan kazaya ilişkin ağır şekilde yaralandığını ve malul kaldığını, dosya kapsamındaki raporlarda müvekkilinin maluliyet ve arazlarının açıkça belirtildiğini,
davacıda oluşan hasarların yalnızca doku zedelenmesi ile sınırlı olmadığını, vücudunda kemik kırıkları oluştuğunu, bu hususta ise Adli Tıp Kurumu Başkanlığı tarafından rapor tanzim edilmesi gerektiğini, gerekçeli karar ile kısa kararın uyumlu olmadığını, maluliyet raporunun eksik ve hatalı düzenlendiğini belirtmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık; davalı tarafından teminat altına alınan meçhul aracın yaptığı iddia edilen trafik kazası sonucu yaralanarak malul kalan davacının sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/10315, K. 2025/12100, 9 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama