Davacı vekili, müvekkilinin davalının sevk ve idaresindeki araç içerisinde yolcu olarak bulunduğunu, 08.12.2009 tarihinde Tarsus Pozantı Tem otoyolunda davalının yönetimindeki aracın başka bir araç ile çarpışması sonucu meydana gelen kazada müvekkili davacının maddi ve manevi zarara uğradığını, meydana gelen kazada araç sürücüsü davalı ...'ın Ankara Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda %100 kusurlu çıktığını, davalı .... ile davalı ...'ın maddi zarardan poliçe limitiyle müteselsil sorumlu olduğunu,
ayrıca ...'ın manevi zarardan tek başına sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalılar Ak Sigorta A.Ş ile ...'dan 1.000,00 TL maddi tazminatın trafik kazası tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 30.000,00 TL manevi tazminatın trafik kazası tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 17.04.2019 gün ve 2016/11686 E. - 2019/4932 K. sayılı bozma ilamında özetle.
“Mahkemece, davacının maluliyetine ilişkin Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması gerektiği, ancak davacının muhtıra çıkartılmasına rağmen, Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması için kuruma başvurmadığı, bu durumun aynı zamanda Medeni Kanun m.2'ye göre hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu,
manevi tazminatın tayininde de davacının maluliyet oranının tespitinin hakime yol gösterici olacağı gerekçesiyle TMK m.6 gereği maluliyet durumuna ilişkin ispat yükü kendisine düşen davacının iddiasını ispat edemediğinden davanın reddine karar verilmiş ise de, dosya içerisinde bulunan tedavi evraklarından davacının yaralandığı sabit olup, mevcut delillere göre davacı lehine bir miktar manevi tazminat tayini gerekirken davanın tümüyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesi ile hüküm bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde, davacının maddi tazminat davasının reddine,
manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 8.000,00 TL'nin 08.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 04.02.2021 gün 2020/270 E.-2021/792 K. sayılı ilamı ile davacı ... lehine takdir olunan manevi tazminatın fazla olduğu belirtilerek hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde, tüm dosya kapsamına göre, davacının maddi tazminat davasının reddine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 3.000,00 TL'nin 08.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş;
hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna 27.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.