Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; aracının göçmen kaçakçılığı suçunda kullanılmasına izin veren davacının el konulan dönemde aracı kullanamamaktan kaynaklanan zararı olduğu iddiasıyla talep ettiği yoksun kalınan kâra yönelik tazminat isteminin kabulünün doğru olmadığına, araçların el koyma tarihindeki değerleri belirlenerek bu bedel üzerinden tazminata hükmedilmesi gerektiğine ve ceza dosyası kapsamından zararın oluşmasında davacının müterafik kusuru bulunduğu anlaşılmakla, hesaplanacak tazmiattan uygun miktarda indirim yapılması gerektiğine değinilmiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 26.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.