Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/11876 K.2022/16407

Davacılar ... ve ... vekilleri Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 13/04/2010 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama ve mala zarar verme eylemleri nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacılar vekili; davalılardan ...’in, müvekkillerinin işletmeciliğini yaptığı lokantaya alkollü şekilde gelmesi ve müşterileri rahatsız etmesi üzerine işletmeden çıkarıldığını, akabinde anılan davalının işyerine diğer davalılar ile beraber gelerek, müvekkillerinden ...’u hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladıklarını ve işletmeye zarar vererek kullanılamayacak duruma getirdiklerini, davalılar hakkında iştirak halinde mala zarar verme ve davacılardan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verildiğini belirterek, davalıların eylemleri nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararın müşterek ve müteselsil tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemenin davacılardan ...’un manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile işyerine yönelik zarar, iş göremezlik, tedavi giderlerine ilişkin maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne; diğer davacının ise işletmeye yönelik hasar yönünden maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile manevi tazminat isteminin reddine dair verilen ilk kararının davacılar vekili ve davalılardan ..., ..., ..., ... vekilleri ile ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 27/11/2018 gün, 2016/10810 Esas, 2018/7381 karar sayılı kararı ile; davacının iş ve işgücünden mahrum kaldığı sürenin 45 gün olduğu değerlendirilmeden, yeterli olmayan bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmeyerek bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma konusu edilmeyen yerlere ilişkin herhangi bir değişiklik yapılmadığı belirtilmiş ancak, davanın kısmen kabulü ile lokantaya verilen zarar için hesaplanan toplam 15.000,00 TL zararın olay tarihi olan 08.08.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine,

davacılardan ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen zarar için hesaplanan toplam 997,00TL zararın olay tarihi olan 08.08.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılardan ...'a verilmesine, takdiren 10.000,00TL manevi tazminatın olay tarihi olan 08.08.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılardan ...'a verilmesine, davacılardan ...'ın manevi tazminat talebinin reddine dair karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davacılar vekilinin davalılardan ..., ..., ..., ... vekilleri ile ...’ye yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılar vekilinin davalılar ..., ... ve ...’a yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten yaralama ve mala zarar verme eylemleri nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, mahkemenin davacılardan ...’un manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile işyerine yönelik zarar, iş göremezlik, tedavi giderlerine ilişkin maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne; diğer davacının ise işletmeye yönelik hasar yönünden maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile manevi tazminat isteminin reddine dair verilen ilk kararının, davacılar vekili ve davalılardan ..., ..., ..., ... vekilleri ile ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 27/11/2018 gün, 2016/10810 Esas, 2018/7381 Karar sayılı kararı ile bozulduğu, bu anlamda ilk karara karşı temyiz isteminde bulunmayan davalılar ..., ... ve ... yönünden verilen ilk mahkeme hükmünün kesinleştiği, bozmanın anılan bu davalıları kapsamadığı anlaşılmıştır.

Ancak mahkemece bozma sonrası alınan bilirkişi raporu ile davacılardan ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen zarar için hesaplanan toplam 997,00TL tazminat tutarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili yönünde karar verilmiş olması ve bu şekilde hakkında ilk karar kesinleşen davalılar ..., ... ve ... yönünden de yeniden hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.