Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/1208 K.2022/11105

Taraflar arasındaki haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Hükmüne uyulan 4. Hukuk Dairesinin 20/02/2018 tarih 2017/4788 esas ve 2018/1093 karar sayılı ilamında; “..

Davalının, akrabası olan davacılardan ... ile husumeti nedeniyle, bu davacının birlikte yaşadığı diğer davacı ...’ı öldürmek kastıyla silahla üç kez ateş ettiği ve davacıyı hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, isabet eden üç kurşundan ikisinin ameliyatla çıkarılabildiği kesinleşmiş ceza dosyası ile sabit olup, olay tarihi, olayın oluş şekli ve gelişim biçimi, davacının yaralanma derecesi, tarafların sosyal ekonomik durumu ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında davacılardan ... lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır.

Davacı yararına daha üst seviyede manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.” hususlarına değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile davacı ... yararına 2.784,90 TL maddi tazminat ile 20.000 TL manevi tazminat ile diğer davacı yararına 3.000 TL manevi tazminatın 25/08/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10. maddesinde “(1) Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez. (3) Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur. (4) Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.” düzenlemesi bulunmaktadır.

Şu durumda, davacıların manevi tazminat istemi kısmen reddedildiğine göre kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca, reddedilen miktar üzerinden, davacı lehine belirlenen ücreti geçmeyecek şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı taraf lehine davacılara verileni geçecek şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.