Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/12661 K.2025/8156

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı yayaya 19.02.2016 tarihinde, davalıya trafik sigortalı olan ve davalı ...'un sürücüsü olduğu araç ile çarpması neticesinde müvekkilinin yaralandığını belirtip fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili, 80.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde; sigortalının kazada kusuru olmadığını, kaza tespit tutanağında davacının trafiği tehlikeye sokacak şekilde taşıt yolunda yürümesi nedeni ile kusurlu olduğunun belirtildiğini, kazadan dolayı sorumluluklarının olmadığını, kalıcı sakatlık hali için iyileşme süresinin beklenmesi gerektiğini, Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak iş gücü kaybının belirlenmesini, davacının gelir durumunu gösteren delil ibraz etmediğini, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, temerrüde düşmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, taleplerin zamanaşımına uğradığını, kazada kusuru olmadığını, Savcılık tarafından takipsizlik kararı verildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 19.02.2016 tarihli kazada yaralanması nedeni ile maddi ve manevi tazminat davası ikame ettiği, gerek kaza tespit tutanağı gerekse dosyaya alınan raporlarda davalı sürücünün kazada kusuru olmadığı, davacının tam kusurlu olduğunun belirtildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince mahkemece yapılan keşiften sonra ibraz edilen bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumundan alınan raporda kazanın oluşumunda davalı sürücünün kusursuz, davacının ise tam kusurlu olduğuna ilişkin görüşlerin mahkemece hükme esas alınıp davanın reddine karar verilmesinin isabetli olduğu gerekçesi ile istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçeninde, kusur raporlarının hatalı olduğu, davalı sürücünün kaza sırasında hızlı olduğu gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın, davacı yayaya 19.02.2016 tarihinde çarpıp davacının yaralanması sonucu uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere.

30.07.2019 tarihli Adli Tıp Kurumundan alınan kusur raporu, kaza tespit tutanağı, soruşturma aşamasında alınan kusur raporunun birbiri ile uyumlu olmasına ve davalı sürücünün kazada kusuru olmadığının anlaşılmasına, davalı sürücü hakkında yürütülen soruşturma neticesinde kazada kusuru olamaması nedeni ile hakkında Kovuşturmaya Yer Olmadığına karar verilmiş, yapılan itiraz üzerine Sulh Ceza Mahkemesi tarafından itirazın reddine karar verilmiş olmasına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR