Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/1289 K.2022/12207

Davacı ... ve diğerleri vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/10/2010 gününde verilen dilekçe ile taksirle ölüme neden olma eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacılar ... ve ...'nın maddi tazminat isteminin reddine, davacı ...'ın maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 05/07/2019 günlü kararın Yargıtay'ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacılar vekili asıl ve birleşen davada, davacıların murisi ...’ın çalıştığı iş yerinden gelen telefon üzerine akaryakıt tankında meydana gelen arızayı gidermek için iş yerine gittiğini, arızalı tankı incelediği sırada tankın patlaması nedeniyle murislerinin öldüğünü ve davalının ağır kusuru nedeniyle vefat eden ...'ın desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek 1.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 18.000,00'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, asıl dava yönünden maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile davacı ... yönünden 4.000,00 TL ve diğer davacı ... yönünden 7.500,00 TL manevi tazminatın 31/12/2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davada maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 493,03 TL maddi tazminat ile davacı ... yönünden 3.500,00 TL manevi tazminatın 31/12/2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalının birleşen davaya yönelik tüm, davalının asıl davaya ilişkin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının asıl davaya ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı vekili, asıl davaya ilişkin dava dilekçesinde hükmedilecek tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsili talebinde bulunmuş, fakat faiz başlangıcı yönünden herhangi bir açıklamada bulunmamıştır.

Şu durumda, dava dilekçesinde istenen manevi tazminat istemi yönünden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken 6100 sayılı HMK’nın 26. maddesinde (1086 sayılı HUMK’un 74. maddesinde) belirtilen hakimin tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemeye aykırı olarak ve istek aşılarak dava dilekçesinde istenen miktara olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru değildir. Bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.