KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2022/12903 E., 2025/11460 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2025
- Mahkemesi
- Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3.Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/1092 E., 2022/1360 K.
- İlk derece mahkemesi
- Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/222 E., 2021/520 K.
Karar Metni
538 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; 10.05.2020 tarihinde ... İlçesinden ... Köyüne doğru aracı ile seyir halinde iken ... mevkiine geldiğinde yolun sağ tarafındaki yardan yol üzerine dökülen ve temizlenmediği için biriken çakıl, taş ve mıcır birikintisine kapıldığını, direksiyon hakimiyetini kaybettiğini ve yolun kenarına takla atarak durduğunu, meydana gelen kaza nedeniyle davacının aracının ağır hasarlı olarak pert kaydı düşülmesi sebebiyle davacıya ödenmesi gereken tazminatın fazlaya dair hakları saklı kalarak şimdilik 500,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; olayda kendilerinin bir kusuru bulunmadığını, yol üzerinde gerekli önlemlerin alındığını ve trafiğe kapalı bir yol olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda yazılı kararıyla; oluşan kaza ile ilgili Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı’ndan rapor aldırılmış ve söz konusu raporda davacı sürücünün kazada %100 oranında kusurlu olduğunun belirtilmiş olması karşısında davalıya kusur atfedilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince, ... Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin 05.07.2021 tarihli kusur raporunda tanık beyanlarının dikkate alınarak detaylı değerlendirmelerin yapıldığı, raporun hüküm vermeye ve denetime elverişli nitelikte olduğu ve söz konusu raporda kazanın meydana gelmesinde davacı sürücü ...'in %100 oranında tam kusurlu olduğu, davalı kurumun ise kusursuz olduğu kanaatine ulaşıldığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kusurun doğru olarak tespiti için mahallinde keşif yapılması gerektiğini, ... Barajı sebebiyle ... Köyünden ... İlçesine kadar olan yolun trafiğe kapatıldığını, ... İlçesine gitmek isteyenlerin ... Köy yolunu kullanmasının mecburi olduğunu, kapalı olan ... yolu ile Horasan yoluna gelmeden Belencik Köyü yol ayrımına kadar davacının kaza yaptığı yol mecburi olarak kullanılmak zorunda olduğunu, ...
Köyüne giderken aktif olan ve 24 köy halkının mecburi olarak kullandığı bu yolu kullanmak zorunda kaldığını, seyir halinde iken yolda biriken çakılların karayolları tarafından temizlenmemesi sonucu aracın kayarak takla attığını, kazanın meydana gelmesinde Karayolları 18. Bölge Müdürlüğünün kusur ve ihmali olduğunun açık olduğunu, eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davalı idarenin sorumluluğundaki karayolunda meydana gelen trafik kazası sonucu davacının aracında oluşan zararın tazmini talebine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davacının kusurunun derecesi ve olayın oluşu birlikte değerlendirildiğinde kusur oranının dosya kapsamına uygun olarak belirlenmiş göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/12903, K. 2025/11460, 7 Temmuz 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama