Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/12905 K.2025/8203

Taraflar arasındaki destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile, destekten yoksun kalma talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalılar ... ve ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar ... ve ...'nin istinaf taleplerinin ise feragat nedeniyle ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı ... için 49.421,12 TL, davacı ... için 7.117,49 TL destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanmış ise de mahkemece destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin reddine, manevi tazminat taleplerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı ... tarafından temyiz edilen toplam miktar 69.421,12 TL, davacı ... tarafından temyiz edilen toplam miktar ise 19.117,49 TL olup temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.