Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/13869 K.2025/9569

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; sürücü olan davacı ile davalıya sigortalı araç sürücüsü arasındaki 04.03.2015 tarihli kazada müvekkilinin yaralandığını, kazada davacının tali, davalıya sigortalı araç sürücüsünün asli kusurlu olduğu tespitinin yapıldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 100,00 TL maddi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 08.11.2019 tarihli dilekçe ile talebini 233.630,72 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/1368 Esas sayılı dosyası ile aynı talepler ile dava açtığı bu nedenle derdestlik itirazında bulunduklarını, kusur oranı kadar sorumlu olabileceklerini bu nedenle kusur tespiti yapılmasını, aktüer sıfatına sahip bilirkişiden rapor alınmasını, emniyet kemeri takılmamış olması nedeni ile müterafık kusur indirimi yapılması gerektiğini, Adli Tıp Kurumundan alınacak rapor ile davacının maluliyet oranının belirlenmesini, davacının bilinen ücretinin esas alınmasını, bilinmiyor ise asgari ücretin dikkate alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 04.03.2015 tarihli kazada malul kaldığı iddiası ile maddi tazminat isteminde bulunduğu, Adli Tıp Kurumundan alınan rapor ile davacı ve davalıya sigortalı araç sürücüsünün eş değer kusurlu olduğunun bildirildiği, ...

Üniversitesi Tıp Fakültesi ATABD Başkanlığı tarafından ibraz edilen 17.04.2020 tarihli rapor ile davacının kaza tarihi itibari ile %35 oranında malul kaldığı 9 ay geçici iş göremezlik süresinin belirlendiği, aktüer rapor ile davacının alabileceği tazminat miktarlarının belirlendiği, davacının talebini ıslah ettiği gerekçesi ile davanın kabulüne, 3.848,16 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 229.882,56 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 233.730,72 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın yaralamalı çift taraflı trafik kazası nedeni ile maddi tazminat talebine ilişkin olduğu, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan kusur raporunda davacının ve davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada %50'er oranda kusurlarının olduğu, davacının kaza tarihindeki yaşına göre %35,2 bugünkü yaşına göre %36 oranında maluliyeti olduğu, aktüer rapor ile davacının kaza tarihine göre %35 maluliyet oranına göre hesaplama yapılmış olması ve bu durumun davalı lehine olduğu, daha düşük maluliyet oranının dikkate alındığı,

davacıya Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından 7.193,26 TL geçici iş göremezlik tazminatı ödemesi yapıldığı, hesaplamada ise toplam 7.001,22 TL geçici iş göremezlik tutarının belirlendiği, bu hali ile davacının geçici iş göremezlik zararının karşılanmış olması nedeni ile bu talebin tümden reddi gerektiği gerekçesi ile davalının istinaf başvurunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,

davanın kısmen kabulü ile 229.882,56 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 07.01.2016 dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine (davalının poliçe limitiyle sınırlı sorumlu tutulmasına), geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hesaplama yönteminin, davacı gelirinin, bakiye yaş, maluliyet oranının hatalı olduğu, SGK'dan yapılan ödemenin Peşin Sermaye Değerinin tenzili gerektiği, tazminatın fahiş olduğu gerekçeleri ve resen dikkate alınacak nedenler ile kararı bozulmasını talep etmiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 04.03.2015 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, hesaplamada PMF 1931 Mortalite Tablosunun kullanılmasına ve bu yöntemin davalı lehine olmasına, kepçe operatörü olan davacının asgari ücretin 1,59 katı ücret aldığına dair dosyaya maaş bordrosu ibraz edilmiş olmasına, SGK tarafından geçici iş göremezlik tazminatına ilişkin yapılan ödeme nedeni ile bu talebin reddine karar verilmiş olmasına göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı, trafik kazası sonucu Adli Tıp Kurumu raporuna göre daimi işgücü kaybına düçar olmuş ve buna dayalı olarak da maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Somut uyuşmazlıkta; dosyaya ibraz edilen 10.11.2017 tarihli ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından verilen raporda Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre davacının kaza tarihindeki yaşına göre %35,2 oranında, bugünkü yaşına göre ise %36 oranında maluliyeti olduğu belirtilmiş, akabinde aynı üniversiteden alınan 17.04.2020 tarihli raporda ise Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre davacının %35,2 oranında maluliyeti olduğu belirtilmiştir.

Hükme esas alınan 27.05.2019 tarihli hesap raporunda işlemiş dönem olan 04.12.20 15... .01.2018 tarihleri arasında davacının %35,2 oranında maluliyeti olduğu kabul edilmiş, 01.01.2018 tarihi ve sonrası işlemiş aktif ve pasif dönem için ise davacının %36 oranında maluliyeti olduğu kabulü ile hesaplama yapılmış ve toplamda 229.882,56 TL sürekli iş göremezlik tazminatı belirlenerek bu miktar hüküm altına alınmıştır.

İlk Derece Mahkemesi davacının %35 oranında malul kaldığı ve buna göre yapılan hesaplamanın usul ve yasayla uygun olduğunu beyan ederken, karara karşı yapılan istinaf başvurusu neticesinde Bölge Adliye Mahkemesi hesaplamada davacının %35 oranında malul kaldığının kabul edildiği ve raporun davalı lehine olduğu gerekçesi ile davalının istinaf talebinin bu açıdan reddine karar vermiştir.

Ancak; dosyaya alınan 17.04.2020 tarihli maluliyet raporu ile 04.03.2015 tarihli kaza nedeni ile davacının %35,2 oranında malul kaldığı tespit edilmişken, hesap raporunda 01.01.2018 sonrasının %36 maluliyet oranı üzerinden hesaplanması usul ve yasaya aykırıdır. Davalının usulü müktesep hakları saklı kalmak kaydı ile davacının kaza neticesinde %35,2 oranında malul kaldığı kabulü ile hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken %36 oran üzerinden yapılan hesaplamanın kabulü hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.