Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/13988 K.2023/992

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kurum zararına dayalı alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ... müfettişlerince davalı kurum ve müdürü hakkında yürütülen tahkikat neticesinde tanzim olunan 09.07.2009 tarihli raporda Haziran 2006 ila Nisan 2008 tarihleri arasında, aday öğretmenlerin temel ve hazırlayıcı eğitimlerini tamamlamadan davalı kurumda ders verdikleri, resmi ve özel eğitim kurumuna devam eden öğrencilere ayrıca grup eğitimi verilerek yersiz eğitim ücreti tahsil edildiği, rehberlik öğretmenin derse girmesi ve ücretsiz öğrenci okutulmaması veya eksik okutulması nedeniyle 202.684,44 TL kurum zararının oluştuğu hususlarının tespit edildiği, davalıların oluşan bu zarardan sorumlu olduklarını belirterek, 202.684,44 TL kurum zararının ödeme tarihlerinden yasal faizi ile beraber davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar vekili; yersiz ödeme yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, eğitim faaliyetlerinin tamamının hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.11.2014 tarihli ve 2010/21 Esas 2014/474 Karar sayılı ilamı ile davanın ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 03.05.2017 tarihli 2017/582 Esas 2017/2428 Karar sayılı ilamı ile "...Dosya arasında bulunan ve Öğretmen ve Hukukçu Bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, ...

Teftiş Kurulu'nun 09.07.2009 tarihli soruşturma raporuna katılmak mümkün olmadığı gibi mevzuata uygunluk ilkesine aykırılık teşkil ettiği, dava konusu talep ve iddiaların değerlendirilmesinin eksik inceleme ile malül, usul ve yasaya aykırı olduğu görüş ve kanaatini bildirdiği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporu incelendiğinde, raporun dosya içeriğine ve denetime elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yeniden konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınması ve varsa davalının teftiş dönemine ait ticari defterleri üzerinde inceleme yapılarak, müfettiş raporunda tespit edilen olay ve olgularla birlikte davacı kurumun zararı olup olmadığının açık ve denetime elverişli bir şekilde tespit edilerek sonuca gidilmesi gerekirken, hüküm kurmaya elverişli olmayan, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru değildir." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 13.10.2020 tarihli ve 2018/34 Esas 2020/287 sayılı kararıyla; "...Bozmaya uygun alınan bilirkişi heyet raporu ile kurum zararının bulunmadığının belirlendiği, bilirkişi raporunun gerekçeli ve denetime elverişli olduğu" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 24.03.2021 tarihli 2020/3931 Esas 2021/1387 sayılı kararı ile "...Hükme esas alınan 27.02.2020 tarihli bilirkişi raporunda öğrencilerin RAM raporlarının incelendiği ve isimleri raporda belirtilen seksen öğrenciye grup eğitimi alması gerektiğine ilişkin RAM raporu olmadan bireysel eğitim yanında yersiz olarak grup eğitimi verildiği anlaşılmakla, bu kaleme ilişkin bilirkişi raporu ile belirlenen davalı kuruma yersiz ödenen 46.380,00 TL kurum zararı yönünden talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... RAM raporu olmaksızın bireysel eğitim yanında yersiz olarak grup eğitimi verilen öğrenciler yönünden oluşan kurum zararı kalemi talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği" şeklinde gerekçe ile davanın kısmen kabulü ile 46.380,00 TL kurum zararının ödeme tarihinden yasal faizi ile beraber davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın dayanağı olan teftiş raporunda kurum zararının sabit olduğunu, teftiş raporuna göre tam kabul kararı verilmesi gerekirken yeterli olmayan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; bireysel eğitim yanında grup eğitimlerinin sağlık kurulu raporlarına dayanarak yapıldığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli olmadığını, ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; teftiş raporuna dayalı özel eğitim kurumuna yapılan yersiz ödemelerin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 inci maddesi

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı Buca Özel Günışım Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ... ve davalı ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine yükletilmesine,

492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına