Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/14029 K.2025/11732

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 20.07.2013 tarihinde müvekkillerinden ...'nın, binmiş olduğu ... otobüsünün durağa yanaşarak yolcularını indirdikten sonra kapılar açık şekilde hareket etmesi nedeniyle otobüsün açık kapısından dışarıya düşerek yaralandığını belirterek belirsiz alacak olarak şimdilik davacı ... için 3,000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, davacı ... için 10.000,00 TL, diğer davacıların (eş/çocuk) her biri için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın ise sigorta şirketi haricinde kalan davalılardan faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş, maddi tazminata ilişkin telebi 172.316,64 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; kusuru ve maluliyet oranını kabul etmediklerini, rapor alınması gerektiğini, davacının toplam 3.000,00 TL olarak harçlandırdığı maddi tazminat talebinin neleri kapsadığını ve nelerden ibaret olduğunu ayrı ayrı ve ayrıntılı olarak açıklaması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekilinin olayda hiçbir kusurunun söz konusu olmadığını, ceza dosyasındaki kusur raporlarını kabul etmediklerini, yeniden kusur raporu alınması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kusur oranında ve poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını, kusur tespitinin yapılması gerektiğini, davacının maluliyetinin Adli Tıp Kurumu tarafından tespit edilmesi gerekitiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Menekşe tarafından açılan maddi tazminat davasının kabulü ile toplam 172.316,64 TL maddi tazminatın davalı ... şirketinden dava tarihi olan 15.07.2015 tarihinden, diğer davalılardan kaza tarihi olan 20.07.2013 tarihinden itibaren müştereken ve müteselsilen tahsiline; manevi tazminat davasının Menekşe bakımından kısmen kabulü ile 5.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi haricinde kalan davalılardan alınarak davacı ...'ye ödenmesine, diğer davacıların açmış oldukları manevi tazminat davasının ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı İETT Genel Müdürlüğü vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı İETT Genel Müdürlüğü vekili ve davalı ... vekilinin başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı İETT Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde; kusur tespitine ilişkin itirazlarının değerlendirilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu, SGK kapsamında kalan tedavi giderlerinden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan, diğer davalıların sürücü ve işleten olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı gideri ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR