Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/14174 K.2023/3359

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan yaralanma sonucu maddi zararın giderilmesi istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 01.03.2010 tarihinde, davalı ...’un sürücüsü, davalı ... şirketinin de Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında müvekkili yolcunun yaralandığını ve malul kaldığını iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 50,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalılardan, 25.000,00 TL manevi tazminat talebinin davalı ...’tan kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsiline dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’i ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’i ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu kaza sonrasında konuşma bozukluğu yaşadığını, tazminat davası açma gibi bir hakkının olduğunu ise çok sonra öğrenmiş ve öğrendiği zaman da ise kendileriyle irtibata geçerek yasal işlemleri başlatmış olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin kararının hukuka aykırılık içermekte olduğunu belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf taleplerinin, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 109 uncu maddesi 2 nci bendi gereğince davacı trafik kazası neticesinde yaralandığından olayda ceza zamanaşımının dikkate alınacağı, bu durumda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89 uncu ve 66 ncı maddeleri nazara alındığında 8 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği, kazanın 01.03.2010 tarihinde meydana geldiği, anılan yasa maddeleri birlikte değerlendirildiğinde 8 yıllık zamanaşımı süresinin 01.03.2018 tarihinde dolacağı, davanın ise 02.12.2021 tarihinde zamanaşımı süresi dolduktan sonra açılmış olduğundan zamanaşımı yönünden reddinin yerinde olduğu gerekçesi ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, ceza mahkemesi kararının 29.12.2011 tarihinde kesinleştiğini, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığını, müvekkilinin dava konusu kaza sonrasında konuşma bozukluğu yaşadığını, tazminat davası açma gibi bir hakkının olduğunu ise çok sonra öğrenmiş ve öğrendiği zaman da ise kendileriyle irtibata geçerek yasal işlemleri başlatmış olduğunu, sigorta şirketinin poliçe limiti ile sınırlı olarak bedeni zararlardan ve hastane giderlerinden sorumlu olduğunu belirterek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 01.03.2010 tarihli çift taraflı trafik kazasında malul kaldığını iddia eden sürücünün kazaya karışan karşı araç sürücüsü ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısının sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatından, karşı araç sürücüsünün ayrıca manevi tazminat isteminden sorumlu olup olmayacağı, zamanaşımı süresinin dolup dolmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 49, 50, 51, 52, 54, 56 ve 72 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 90 ve 109 uncu maddeleri, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ve 89 uncu maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve trafik kazasının 01.03.2010 tarihinde meydana gelmiş, davacı vekili tarafından 02.12.2021 tarihinde dava açılmış,

davalılar vekillerinin cevap dilekçelerinde süresi içinde zamanaşımı def’inde bulunmuş olmalarına ve bu haliyle davaya konu kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda öngörülen ceza zamanaşımı süresinin 8 yıl olmasına ve dava tarihi itibariyle 2918 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen ceza zamanaşımı süresinin dolmasına göre karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine