Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/15079 K.2024/4376

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 06.06.2018 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacının annesi ...’ın vefat ettiğini, davacının destekten yoksun kaldığını, kazaya neden olan aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesini düzenleyen davalı ... şirketine başvuru yapıldığını, sigorta şirketi tarafından talebin reddedildiğini, davacının annesi ile birlikte yaşadığını, müteveffanın cenaze, mezar yeri, taş yapım masrafları olmak üzere 3.200,00 TL masrafın davacı tarafından yapıldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile cenaze ve defin giderlerinin temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 158.020,96 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, destek ilişkisini, kusuru ve zararı kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 1979 doğumlu olduğu, öğretmen olarak çalıştığı ve olay tarihi itibariyle bekar olduğu, dava konusu trafik kazasında vefat eden annesi ...'ın ise dul olduğu, eşinden kalan dul aylığı aldığı, olay tarihi itibariyle davacı ve müteveffanın birlikte ikamet ettikleri , davacı ile müteveffa arasında eylemli destek ilişkisinin bulunduğu gerekçesiyle davacının talep edebileceği toplam destekten yoksun kalma tazminatının 154.820,96 TL ve cenaze ve defin giderinin 3.200,00 TL olduğu,

belirlenen bu miktardan %20 oranında müterafik kusur indirimi yapıldığında davacının talep edebileceği toplam tazminat miktarının (123.856,77 TL destekten yoksun kalma + 2.560,00 TL cenaze ve defin gideri) 126.416,77 TL olduğu sonuç ve kanaatine varılarak, davacının dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne, 123.856,77 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 2.560,00 TL cenaze gideri olmak üzere toplam 126.416,77 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 17.07.2018 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ve poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,

fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; müteveffanın, davacının desteği sayılamayacağı ve bu nedenle de destekten yoksun kalma tazminatı hakkı olmadığından tazminat hesaplaması yapılamayacağını, davacının kaza tarihindeki yaşının 39 olması da gözetildiğinde destekten yoksun kalma tazminatı istemesine olanak bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının cenaze ve defin giderlerine yönelik talebinin mahkemece kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği ancak 01.10.1979 doğumlu olan davacının kaza tarihinde bekar ve 39 yaşında olduğunun dosyaya kazandırılan nüfus kaydından anlaşıldığı, 39 yaşında olan davacının annesi ile aynı evde yaşaması ve bekar olmasının ölenin desteğinden mahrum kaldığını kanıtlamaya yeterli olmadığı,

davacının kendisinin öğretmen olup düzenli bir geliri de bulunmakla müteveffanın ölümü ile ekonomik olarak da mahrumiyet doğmamasına göre destekten yoksun kalmaya yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile bu kısma yönelik davanın kabulüne karar verilmiş olmasının doğru görülmediği gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b-2.maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine, buna göre; davanın kısmen kabulü ile 2.560,00 TL cenaze gideri bedelinin temerrüt tarihi olan 17.07.2018 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ve poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacı ile müteveffa arasında düzenli ve eylemli destek ilişkisi olduğunu ve davacının müteveffanın desteğinden yoksun kaldığının tanık beyanları kolluk cevabı ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanın destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,