Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/15094 K.2025/14142

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde. 25.12.2018 tarihinde davacının aracı ile seyir halinde olduğu sırada kar yağışından dolayı kapanan karlı zemin altında tedbir alınmamış çukuru fark etmeyerek aracın çukura düşmesi sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, rögar kapağının yapım, bakım, onarım ve kontrolünden davalı ASKİ'nin sorumlu olduğunu,

Ankara 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/9 D.iş saylı tespit dosyasından yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda aracın onarım maliyetinin KDV dahil 219.495,63 TL olarak tespit edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL'nin olay tarihi olan 25.12.2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 182.350,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazanın meydana geldiği yolun bakım ve onarımından sorumlu kurumun ... Belediyesi olduğunu, kazanın davacının kendi kusurundan kaynaklandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporlarını hükme esas alarak davalı ...

Müdürlüğünün kazada açık bulunan rögar kapaklarını çelik vidalarla asfalt içine sıkı sıkıya yerinden çıkmaması için monte etmesi, kapatma işleminin gecikmesi ve çalışmanın devam etmesi durumunda, sürücülerin gece ve gündüz uyarılmasını sağlayıcı ışıklı ve ışıksız her türlü trafik işaretlemelerini yapması gerekirken gerekli önlemlerin alınmaması nedeniyle %100 oranında kusurlu olduğu,

kaza sebebiyle aracın pert-total olarak değerlendirilmesi ile gerçek zararın 182.350,00 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 182.350,00 TL tazminatın kaza (25.12.2018) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili kurumun dava konusu kazaya ilişkin kusur ve sorumluluğu bulunmadığını, 5216 sayılı ... Belediyesi Kanunu'nun 7 nci maddesi gereği yolların bakım, onarım, güvenlik vs. konularında yetkinin ... Belediye Başkanlığı’nda olduğunu, davalı idareye kusur atfedilemeyeceğini, hesaplamada esas alınan ölçütlerin makul sınırların ötesinde olduğunu, hesaplamaya işçilik bedellerinin dahil edilemeyeceğini, olay tarihinden yasal faiz talep edilemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan maddi zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, konusunda uzman bilirkişinin davalı ... Genel Müdürlüğünün kazada %100 oranında kusurlu olduğuna dair oluşa ve dosya kapsamına uygun düzenlediği rapordaki kusur oranının karara esas alınmış olmasına, usul ve hukuka uygun bilirkişi raporu ile başvurana ait araçta meydana gelen hasar bedelinin tespit edilmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR