Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/16404 K.2025/13773

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı sigortalı ...

Plastik A.Ş. ile davalı ... arasında 26.06.2015 başlangıç tarihli işyeri paket sigorta sözleşmesi imzalandığını, 21.08.2015 tarihinde meydana gelen şiddetli sağanak yağmur sonucu dava dışı sigortalının işyerine sel ve kanalizasyon suları dolarak hasara neden olduğunu, ekspertiz raporunda durumun tespit edildiğini, itfaiye görevlilerinin ertesi gün olaya müdahale edebildiklerini, müvekkilinin dava dışı sigortalısının zarar bedeli olarak sovtaj bedeli düşüldükten sonra 697.661,10 TL ödediğini, bu bedeli TTK'nın 1472. maddesi uyarınca davalıdan talep ettiklerini ancak davalı idarenin 17.12.2015 tarihli yazısı ile talebi reddettiğini,

müvekkilinin daha sonra sigortalısına sovtaj yapılmayan hasarlı ürünler için ayrıca 24.479,95 TL daha ödediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere toplam 722.141,05 TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili idare tarafından yapılan kontrollerde hatların normal çalıştığını, dava dışı sigortalının işyerinin bulunduğu binada çekvalf sisteminin bulunmadığının tespit edildiğini, bu durumdan işyeri sahibinin, yüklenicinin veya bina yöneticisinin sorumlu olduğunu, ayrıca talep edilen bedelin çok fahiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, 541.605,11 TL'nin 523.245,82 TL'sinin 17.12.2015 tarihinden, 18.359,29 TL'sinin 17.02.2016 tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine HMK m. 359/3 uyarınca; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına,

kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına ve özellikle istinaf edenin sıfatına göre; davalı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1,b,1 gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemece alınan bilirkişi raporunda taraflara %50 kusur verildiğini oysa mahkemenin %75 oranında kusur izafe ettiğini, somut olayda müvekkilinin hiçbir kusuru bulunmadığını, Atıksu Deşarj Yönetmeliği'nin 10/m maddesine göre müvekkili idarenin sorumluluğu olmadığını, olayda bina sahibi, yönetici ve yüklenicinin sorumlu olduğunu, kusur oranını kabul etmemekle birlikte eğer gerçek bir zarar var ise bu zararın Yargıtay içtihatları doğrultusunda tespit edilmesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; dava dışı sigortalıya ait işyerinde meydana gelen hasar sebebi ile davacı ... şirketince sigortalısına yapılan ödemenin davalı idareden rücuen tahsili istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR