Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/17154 K.2025/8080

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait aracın zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile müvekkili şirkete sigortalı bulunduğunu, 09.07.2017 tarihinde meydana gelen çift taraflı ve yaralamalı trafik kazasının oluşunda 0.71 promil alkollü sigortalı araç sürücüsü ...'ın kusurlu olduğunu, kazada yaralanan traktör sürücüsü ... tarafından Dikili Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/490 E.sayılı davası ile maddi tazminat talep edildiğini, yapılan sulh anlaşmasına istinaden dava dışı ...'ya 121.550,00 TL maddi tazminatı 20.10.2017 tarihinde ödediklerini,

KTK 95 ve ZMSS Genel Şartları B.4 maddeleri gereğince zarar görene ödedikleri tazminatın davalı sigortalıdan rücuen talep hakları doğduğu belirterek, 121.550,00 TL tazminatın 20.10.2017 ödeme tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazanın oluşunda traktör sürücüsü ...'nun asli kusurlu olduğunu, müvekkiline ait araç sürücüsünün 0,71 promil alkollü oluşunun kazanın oluşu ile illiyet bağı olmadığını, müvekkilinin işleten olduğunu ve kendisine kusur izafe edilemeyeceğini bildirerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu kazanın oluşumunda alkolün salt olarak etkili olduğunun kesin olarak söylenemeyeceğinin tespit edildiği, bu nedenle sigorta şirketinin rücuen tazminat talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; her ne kadar gerekçeli kararda dava konusu kazanın oluşumunda alkolün salt etkisinden söz edilemeyeceği ve davalıya ait araç sürücüsünün kaza sırasında 1,00 promilin altında 0,90 promil alkollü olduğu tespit edilerek,

müvekkilinin rücu hakkının bulunmadığı belirlenmişse de, alkolün her insan üzerindeki etkisinin farklılık gösterdiğini, kazanın oluş şeklinin de değerlendirilmesi gerektiğini, nitekim dosya kapsamında mevcut kaza tespit tutanağından da tespit edildiği üzere, alkollü olduğu tespit edilen sürücünün karşı şeride geçerek şerit ihlali yaptığını ve kazanın bu sebeple oluştuğunu, bu durumda alkolün münhasır etkisinden söz etmek gerekeceğini, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda dahi, davalıya ait araç sürücüsünün kazanın oluşumunda %100 kusurlu bulunduğu,

diğer araç sürücüsünün ise hiçbir kusurunun bulunmadığı ve kazanın oluşumunda alkolün etkisinin bulunduğunun belirlendiğini, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nda 2016 yılında yapılan değişiklik sonrasında, alkolün kazaya etkisi aranmaksızın, mevzuatta belirlenen sınırların üzerinde alkollü araç kullanmanın sigortalıya rücu edilmesi için yeterli sayıldığını, davaya konu kazada mevzuatta belirlenen 0,50 promilin üstünde 0,90 promil alkollü olduğu tespit edilen sürücüsünün kazanın oluşumunda kusurlu olduğu da gözetildiğinde,

müvekkili şirketin sigortalısına rücu imkanı olacağı açıkça tespit edilebilecekken, İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın reddine karar verilmiş olmasının kabul edilemez olduğunu beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, rücuen tazminat talebine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR