KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2022/1753 E., 2024/7527 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2019/2565 Esas, 2021/1772 Karar
- Dava tarihi
- 09.09.2013
- Hüküm/karar
- Kısmen kabül - Esastan Ret
- İlk derece mahkemesi
- Kilis 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarih
- 09.07.2019
- Sayısı
- 2013/688 Esas 2019/322 Karar
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili ve davalı ... vekilinin temyize cevap dilekçesi ile temyiz edildiği; ancak, temyize cevap dilekçesi ile kararı temyiz eden davalı ... vekili tarafından temyiz harcının yatırılmadığı belirlenmiştir. Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.
Bu itibarla; 1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca; a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi, b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,
2. Verilen kesin süre içinde; a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde, b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi, suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/1753, K. 2024/7527, 11 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama