Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin yerel ve uluslararası futbol camiası tarafından tanınan bir futbol adamı olduğunu, 15.05.2013 tarihinde "www.sabah.com.tr" adlı internet sitesinde yayınlanan "...
Tutuklandı" başlıklı haberin içeriğinin tamamen gerçek dışı ve hukukî dayanaktan yoksun olduğunu, son dönemde müvekkilinin itibarını ve prestijini zedelemek, toplum nezdindeki saygınlığını azaltmak ve güvenilirliğini tartışılır hâle getirmek amacıyla haberler yapıldığını, otuz üç yıl önce yaşanmış bir olayın tekrar gündeme getirildiğini, üstelik kamuoyunu yanıltarak müvekkilinin tutuklanmış gibi gösterildiğini, haber konusu yapılan olayda müvekkilinin sadece ifadesinin alınması amacıyla gözaltına alındığını, müvekkili hakkında beraat kararı verildiğini, kamuoyunun yanlış bilgilendirildiğini,
otuz üç yıl önce yaşanan ve beraat kararı verilen bir olay ile Fenerbahçe-Galatasaray maçında yaşananlar arasında illiyet bağı kurmak suretiyle yayınlanan haberin tamamen müvekkilinin saygınlığı zedelemeye yönelik olduğunu ileri sürerek yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu haberin bu sezon davacının aldığı cezalardan dolayı "Galatarasay-Fenerbahçe" derbisini tribünde izlemesi nedeniyle hazırlandığını, haberde geçmişte "Galatarasay-Fenerbahçe" arasındaki bir derbi karşılaşmasında benzer olaylar yaşandığı için davacının gözaltına alındığının hatırlatıldığını, Yargıtay kararları uyarınca bu şekilde haber yapılmasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığını, davaya konu haberin görünen gerçekler doğrultusunda kaleme alındığını, yargılayıcı veya eleştirici bir yaklaşımın mevcut olmadığını,
haber başlığında ve içeriğinde konu ile uyumlu olmak koşulu ile çarpıcı ve dikkat çekici ifadeler kullanılmasının gazetecilik mesleğinin bir gereği olarak kabul edildiğini, başlıkta yer alan birkaç sözcüğün tek başına ele alınmaması ve yazı içeriğinin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk kararın taraflar vekillerince temyiz üzerine Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 11.03.2015 tarih ve 2014/7417 esas, 2015/2941 karar sayılı ilamı ile “...Dava konusu haberde davacıyı aşağılama ve küçültme kastının bulunmadığı, eleştiri sınırlarının aşılmadığı, davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırının söz konusu olmadığı kabul edilerek, istemin tümden reddi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmasının usul ve yasaya uygun düşmediğinden,
kararın bozulması gerektiği.” gerekçesi ile bozulması üzerine mahkemece kararda direnilerek davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL'nin ödeme tarihi olan 15.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verildiği, direnme kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği, Hukuk Genel Kurulu'nun 07.10.2021 tarih, 2017/4-1450 esas ve 2021/1186 karar sayılı ilamı ile mahkemenin direnme kararı usul ve yasaya uygun bulunarak tazminat miktarı yönünden bir inceleme yapılmak üzere bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 256,60 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 29/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.