Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/1835 K.2024/7854

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının sürücüsü olduğu araç ile davalıya trafik sigortalı araç sürücüsü arasında 14.10.2016 tarihinde meydana gelen kaza neticesinde müvekkilinin yaralandığını, belirsiz alacak davası olarak ikame edilen davada şimdilik 90,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 10,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili sürekli iş göremezlik tazminatını 17.147,76 TL, geçici iş göremezlik tazminatının 3.959,59 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, başvuru şartının yerine getirilmediğini, davacının eksik evrak ile başvuru yaptığını, tazminat hesaplamasının genel şartlara göre yapılması gerektiği, kazanın oluşumunda davacının ağır kusuru olduğu, davacının koruyucu kıyafet giymemesi nedeni ile zararın artmasına neden olduğunu, tazminattan indirim yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatının poliçe teminatı dışında olduğunu, davacının usulüne uygun başvurusu olmadığından temerrüde düşmediklerini, faiz talebinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bisiklet sürücüsü davacı ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün 14.10.2016 tarihinde yaptıkları kazada davacının yaralanması nedeni ile sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici iş göremezlik tazminatı talebinde bulunduğu, alınan kusur raporu ile davacının kazada %70, davalıya sigortalı araç sürücüsünün ise %30 oranında kusuru olduğu,

İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun verdiği rapor uyarınca kaza nedeni ile davacının Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre %7 oranında maluliyetinin belirlendiği, hesap raporu ile sürekli iş göremezlik tazminatının 17.237,76 TL, geçici iş göremezlik tazminatının ise 3.959,59 TL olarak hesaplandığı, davacı vekilinin taleplerini artırdığı,

davacının yaralanmasının ayak kırığı olduğu bu nedenle kazanın önlenmesine dair davacının alabileceği zorunlu bir tedbir olmadığından müterafık kusur indirimi talebinin reddi gerektiği, kaza ve poliçe tanzim tarihi dikkate alındığında geçici iş göremezlik tazminatının teminat kapsamında olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 17.237,76 TL kalıcı iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminatın 29.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda; müvekkilinin maluliyeti ile heyetin belirlediği maluliyet oranının ve iyileşme sürecinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, işbu raporu kabul etmediklerini, bu yöndeki itirazlarının mahkemece değerlendirilmediğini, yerel mahkemece müvekkili adına talep edilen geçici iş göremezlik tazminatının reddedilmesinin hatalı olduğunu, hesaplamada PMF 1931 Yaşam Tablosunun esas alınması gerektiği, davanın kısmen reddedilmesi sonucu davalı lehine 3.400,00 TL vekalet ücretine haksız yere hükmedildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaza tarihi itibari ile geçerli yönetmeliğin Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri olduğu, İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun verdiği raporun ilgili yönetmelik hükümlerine göre tanzim edildiği, tedavi evraklarının incelendiği, raporun usul ve yasaya uygun olduğu,

Anayasa Mahkemesi'nin “Genel Şartlar” ibarelerini iptal etmesi sonucu derdest olan eldeki davaya uygulanması gereken iptal kararı gereğince artık geçici iş göremezlik tazminatının teminat içinde olduğu kabul edilerek bu talep yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken bu hususta kısa kararda ve hükümde hiçbir değerlendirme yapılmadan sadece gerekçede buna yönelik talebin reddine dair gerekçe yazılması hatalı olmakla istinaf talebinin kabulüne karar verildiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

davanın kabulüne, 17.237,76 TL kalıcı iş göremezlikten, 3.959,59 TL geçici iş göremezlikten kaynaklı olmak üzere 21.197,35 TL maddi tazminatın 29.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin kullanılması gerektiği, maluliyet raporunu kabul etmedikleri gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın, davacı sürücüye 14.10.2016 tarihinde çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davanın belirsiz alacak davası olarak ikame edilmiş olmasına, maluliyet raporunun kaza tarihinde geçerli Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre tanzim edilmiş olmasına göre karar usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR