Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/2591 K.2024/7525

Taraflar arasındaki tazminat ve sözleşmenin feshinin geçersizliği davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait 34 RA 2551 plakalı aracın davalıya kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, müvekkilinin 20.01.2017 tarihinde yaptığı kaza neticesinde oluşan zararını davalıdan talep ettiği, davalının ise hasarın ihbar beyanında belirtilen yerde ve şekilde gerçekleşmediği gerekçesi ile talebi reddettiği, akabinde de beyan yükümlülüğüne aykırılık gerekçesi ile poliçenin iptal edildiğinin belirtildiği, hasarın davacının beyan ettiği şekilde olduğu aksini iddia eden davalının bunu ispat etmesi gerektiğinden sigorta poliçesinin feshinin geçersizliği ile şimdilik 20.000,00 TL zarar bedelini temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin kaza yerini terk etmesi nedeni ile teminat dışı kaldığını, bu nedenle sorumlulukları bulunmadığı, Kasko Sigortası Genel Şartları A.5.10. maddesi uyarınca olay yerini terk nedeni ile taleplerinin reddedildiği, ihbar yükümlülüğünün iyiniyet kurallarına aykırı olarak ihlal edildiği, araç sürücüsünün alkollü yahut ehliyetsiz olduğunu gizlemek için kaza mahallini terk ettiği, hasar bedelinin davacı tarafından ispatı gerektiği, talebin de fahiş olduğu, kabul anlamına gelmemek üzere ancak dava tarihinden itibaren yasal faizden sorumlu olabileceklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın, davacının olay mahallini terk etmesinin poliçenin ihlali olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği, ispat külfetinin yer değiştirip değiştirmediği, davalının sözleşmeyi haklı olarak feshedip feshetmediği, araçta meydana gelen zararın ne kadar olduğu ve davalılardan tahsil edilip edilemeyeceği hususlarına ilişkin olduğu,

01.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartlarının ''Teminat Dışında Kalan Zararlar'' başlıklı A.5.10. maddesinde zorunlu haller (tedavi ve yardım amaçlı sağlık kuruluşuna gitme, can güvenliği nedeni ile uzaklaşma vb) hariç olmak üzere bu maddenin 5.4 ve 5.5 nolu bentlerindeki ihlaller nedeni ile sürücünün kimliğinin tespit edilmesini engellemek için kaza yerinden ayrılmasının teminat dışı hal olarak düzenlendiği,

somut olayda davacı araç sürücüsü olayla ilgili olarak 08.02.2017 tarihinde verdiği beyanına göre olayın şoku ve panikle hiçbir sağlık kuruluşu, polis ve jandarmaya haber vermeden olay yerinden korku ve panikle ayrılmak zorunda kaldığını ileri sürmüş ancak davacı ile birlikte kaza anında aynı araçta bulunan A.P.'nin 15.02.2017 tarihli beyanları ile davacının 08.02.2017 tarihli beyanları arasında kısmi çelişkilerin mevcut olduğu,

aracı kullanan davacı tarafından olay yerinin zaruretten terk edildiğinin geçerli deliller ile ispat edilemediği anlaşılmakla Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartlarının ''Teminat Dışında Kalan Zararlar'' başlıklı A.5.10. maddesi uyarınca talebin teminat dışında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda; kazanın meydana geldiği mevsim şartları, kazanın sebep olduğu şok etkisi düşünüldüğünde müvekkilinin olay yerini zaruri olarak terk ettiğini, sigorta şirketinin riziko nedeniyle gerçekleşen zararı sözleşme gereğince ödemek zorunda olduğunu, rizikonun teminat dışlında kaldığını iddia ediyorsa bunu ispat etmesi gerektiğini, kararın hatalı olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hasarın teminat dahilinde olduğunun beyan edildiği ancak aracın davacı tarafından kullanılıp kullanılmadığının belli olmadığı gibi; somut olayda kaza, tek taraflı olup, davacıya ait araç ile dava dışı başka bir araca veya kişiye çarparak zarar verilmediğine göre, araç sürücüsünün ve yolcusunun korku, kaygı panik yaşamasını gerektirir bir durumun varlığından da söz edilemeyeceğinden, Kasko Sigortası Genel Şartları'nın A.5. ve TTK'nın 1446/2 nci maddeleri gereğince ispat yükünün yer değiştirerek davacı sigortalıya geçtiği,

somut olayda davacıya ait araç sürücüsünün kaza anında alkollü/ehliyetsiz olmadığı ve zararın poliçe teminatı kapsamında kaldığını ispat yükü davacı sigortalıya ait olup hasarın teminat kapsamında kaldığı ispatlanamadığı gerekçesi ile davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde istinaf talebinde ileri sürdüğü nedenler ile kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Genişletilmiş Kasko Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan davacıya ait aracın 20.01.2017 tarihide yaptığı tek taraflı kaza nedeni ile araçtaki hasar bedeli ile sözleşmenin feshinin iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; 20.01.2017 tarihinde meydana gelen kaza nedeni ile sürücünün olay yerini terk etmesini gerektirecek zaruret halini ispat edememiş olmasına , sürücü ve araç içinde bulunan yolcunun kolluk beyanları ve kolluk tarafından tanzim edilen 23.01.2017 tarihli tutanak içeriğinin birbiri ile çelişmesine göre karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR