KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2022/2649 E., 2024/10575 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2019/1556 E., 2021/1925 K.
- Hüküm/karar
- Kısmen kabul - Esastan ret
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/758 E., 2019/143 K.
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dava dilekçesinde davacı, aracında 7.500,00 TL değer kaybı olduğundan bahisle kısmi dava açarak 500,00 TL değer kaybı ve 207,63 TL eksper ücreti talebinde bulunmuş, ıslah dilekçesi ile değer kaybı talebini 7.500,00 TL olmak üzere ekspertiz ücreti ile birlikte toplam 7.707,63 TL olarak ıslah etmiştir. İlk Derece Mahkemesince 4.800,00 TL değer kaybı, 207,63 TL eksper ücreti olmak üzere toplam 5.007,63 TL TL'nin tahsiline karar verildiği, bu kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Dosya içeriğine göre davacının alacak miktarına yönelik reddedilen miktar 2.697,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/2649, K. 2024/10575, 6 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama