KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2022/2693 E., 2023/12825 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Kasım 2023
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/202 E., 2021/331 K.
- Hüküm/karar
- Davanın kısmen kabulüne
Karar Metni
1.175 kelime·6 dk okuma·11 bölüm
Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararın davacı vekili, davalı ... vekili ve dahili davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde, 19.07.2007 tarihinde, müvekkilinin kullandığı araca, davalı ...'in kullandığı kamyonun arkadan çarpması sonucu maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, trafik kazasının gerçekleşmesinde davalı ...'in tamamen kusurlu olduğunu, kaza sonrası müvekkilinin omuriliğinde meydana gelen zararlar nedeniyle belden aşağısının tutmadığını, ailesinin bakımına muhtaç ... geldiğini belirterek davacının işgücü kaybı nedeniyle 1.000,00 TL, araç hasarı nedeniyle 500,00 TL, tedavi gideri için 500,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminatın,
davalı ... için poliçede belirtilen limitlerle sınırlı olmak kaydıyla davalılardan müştereken ve müteselsilen ve 200.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den kaza tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş. 16.05.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 196.327,00 TL'ye yükseltmiştir.
II. CEVAP
Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; limitin ödenmesi gereken bir meblağ olmayıp gerçek kusur ve hasar miktarına göre belirlendiğini, öncelikle kazaya karışan araçların kusur oranlarının mahkemece yapılacak bilirkişi incelemesinde tespit edilmesi gerektiğini, davacının tedavi masraflarını belgelendirmesi ve bizzat kendisi tarafından karşılandığının ispat edilmesi gerektiğini, davacının tedavi masraflarının Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmış ise bir zararı doğmamış olacağından müvekkil şirketten talepte bulunulmasının mümkün olmadığını belirterek,
gerçek zarar ve kusur oranının tespiti ile bilirkişi incelemesi yapıldıktan sonra sorumluluğunun münhasıran poliçe limiti ile sınırlı tutulmasına ve meydana gelen kazadaki kusuru oranınına göre sorumluluğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kazanın oluşunda davacı sürücüsünün de kusurlu olduğunu, aracında fazla yolcu bulunması nedeniyle arka camın görüşü engelleyecek derece kapalı olduğunu, en önemlisinin de trafik güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde sol şeritte aniden durması olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.
III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin 12.03.2015 tarihli ve 2007/390 Esas, 2015/63 Karar sayılı kararı ile; davacının talebinin davalılardan sigorta şirketi için reddine, davacının diğer davalı ... için davasının kısmen kabulü ile 125.754,79 TL iş gücü kaybı tazminatı, 5.305,11 TL tedavi gideri ve 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19.07.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte bu davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.
2. Yargıtay ( Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 05.02.2020 tarihli ve 2019/558 Esas, 2020/764 Karar sayılı ilamıyla; davacı vekilinin tüm, davalı Abdülkerim'in diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek; "mahkemece, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun davaya dahil edilerek, davacı tarafından talep edilen tedavi giderlerinden 2918 sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında kalanlar ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğuna esas olanlar yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu'nun, yasa kapsamı dışında kalan giderlerden ise davalı zarar sorumlularının sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.
B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak SGK'nın davaya dahil edildiği, bilirkişi raporunda davacının nihai iş göremezlik zararının 249.980,02 TL olduğu, davacıya SGK tarafından aylık bağlandığı,
peşin sermaye değerinin 14.01.2015 tarihli yazıda 124.225,23 TL olduğu belirtilmekle bu miktarın, davacının nihai işgöremezlik zararı 249.980,02 TL'den tenzili ile kalan miktar 125.754,79 TL'nin tazmini gerektiği, davalı General Sigorta'nın, davacıya bağlanan gelirin peşin sermaye değeri olarak SGK Kurumunun Anadolu 1. İş Mahkemesinin 2011/135 Esas sayılı dosyasında açtığı dava nedeniyle, Anadolu 12. İcra Müdürlüğünün 2014/14029 sayılı takip dosyasında SGK Kurumuna asıl alacak, vekalet ücreti, faiz ve yargılama giderleri ile birlikte toplam 97.776,32 TL'yi 31.07.2014 tarihinde ödediği,
dolayısıyla General Sigorta'nın limiti 60.000,00 TL olup SGK Kurumuna ödenmekle davacının yaralanmasından dolayı başka sorumluluğunun kalmadığı, bu davalı için davanın reddi gerektiği, belgelendirilmiş tedavi giderlerinin bozma öncesi alınan rapora göre 5.305,11 TL olduğu ve belgelendirilmiş bu tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı Genarali Sigorta A.Ş'ye yönelik açılan davanın reddine, davalı ...'e yönelik açılan davanın kısmen kabulüne,
125.754,79 TL iş gücü kaybı tazminatı ve 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19.07.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, dahili davalı SGK'ya yönelik açılan davanın kabulüne, 5.305,11 TL tedavi giderinin davaya dahil edilme tarihi olan 17.02.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte dahili davalı SGK'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı ... vekili ve dahili davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının sürekli iş göremezlik oranının %100 olduğunu, bakımı için yakınlarının desteğine muhtaç bulunduğunu, hal böyleyken sigorta şirketi yönünden ret kararı verilmesi, davalı ... açısından kısmen kabul kararı verilmesi ve manevi tazminat olarak 20.000,00 TL'ye hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davacının malulen emekli olduğu gözetildiğinde SGK tarafından malul olması sebebiyle bağlanan aylığın tazminattan indirilmesinin doğru olmadığını, manevi tazminatın çok az olduğunu belirtmiştir.
Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; kusuru kabul etmediklerini, kaza tarihinde davalıya ait aracın sigorta ve kaskosunun bulunduğu, zararların sigorta şirketinden tahsili gerektiği halde davalı ... yönünden ret kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.
Dahili davalı SGK vekili; temyiz dilekçesinde SUT hükümlerinin dikkate alınmamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, mevzuat kapsamında bulunmayan tedavi giderlerinden kurumun sorumlu olmadığını, sigorta şirketinin sorumluluğunun devam ettiğini belirtmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan ve diğer davalının işleteni, sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 ve 56 ncı (818 sayılı Kanun'un 46 ve 47 nci) maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 87 ,89, 90, 91 ve 98 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.
3. Değerlendirme Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olması, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamaması, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Davacı vekili, davalı ... vekili ve dahili davalı SGK vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ve davalı ...'e yükletilmesine, 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 13/J maddesi uyarınca davalı SGK'dan harç alınmamasına.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/2693, K. 2023/12825, 29 Kasım 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama