Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/3250 K.2022/10071

Dairemizin 03/11/2021 tarih 2020/2370 Esas 2021/8137 Karar sayılı ilamı ile davacı vekili Av. ...’ın 14.10.2019 tarihinde vekillikten çekildiği, kararın 26.02.2020 tarihinde, temyiz başvuru dilekçesinin ise 14.03.2020 tarihinde adı geçen vekile tebliğ edildiği, istifa dilekçesinin tebliğine dair tebligat parçasının ise dosya arasında bulunmadığı,

istifa dilekçesinin davacı asıla tebliğine dair tebligat parçası getirtilerek incelenip usulüne uygun tebliğ edildiği takdirde karar ve temyiz başvuru dilekçesinin davacı asıla usulüne uygun şekilde tebliği ile yasal temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için geri çevrilmesine karar verildiği, davacı asıla karar ve temyiz başvuru dilekçesinin mernis adresine mernis şerhli tebliğe çıkarıldığı ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildikten sonra dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresine yapılır. Aynı maddenin, 6099 sayılı Kanun ile eklenen 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanunun 21. maddesinde ise muhatabın adresinde bulunmaması halinde yapılacak işlemler ve bu kapsamda 21/1. maddesinde muhatabın adresten geçici olarak ayrılmış olması halinde tebligat usulü, 21/2. maddesinde ise mernis adresine tebligat usulü düzenlenmiştir. Bu yasal düzenlemeler kapsamında tebligatın öncelikle bilinen en son adrese çıkartılması, bu adreste tebliğ edilemeyerek iade edilmesi halinde ise mernis adresine çıkartılması gerekmektedir.