Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/3327 K.2025/8513

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli ve 2020/17 Esas, 2020/120 Karar sayılı dosyası kapsamında davalı ...'ın 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, diğer davalılar ... ve ...'ün 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın davalı ... yönünden 11.11.2021 tarihinde, diğer davalılar yönünden ise 18.11.2019 tarihinde kesinleştiği, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.12.2021 karar tarihinde davalılar hakkında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunduğu, ancak hükmün infazına başlanıp başlanmadığı, başlanmış ise tarihinin belli olmadığı,

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin davalılara ayrı ayrı cezaevi idaresi aracılığıyla 27.12.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davalı ...'ın kararı temyiz ettiği, muhtıraya rağmen temyiz harç ve masraflarını yatırmaması nedeniyle verilen 17.02.2022 tarihli temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek kararın yine davalı ...'a cezaevi idaresi aracılığıyla 23.02.2022 tarihinde tebliğ edildiği belirlenmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 407. maddesi ile bir yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir cezaya mahkûm olan her erginin kısıtlanacağı, cezayı yerine getirmekle görevli makamın, böyle bir hükümlünün cezayı çekmeye başladığını, kendisine vasi atanmak üzere hemen yetkili vesayet makamına bildirmekle yükümlü olduğu hususu düzenlenmiş.

12.03.2024 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle anılan maddede yapılan değişiklik ile kesinleşmiş hapis cezasının infazı amacıyla ceza infaz kurumunda bulunan ergin bir kişinin isteği üzerine kısıtlanacağı veya kendisine kayyım atanacağı, toplam beş yıl veya daha fazla kesinleşmiş hapis cezasının infazı amacıyla ceza infaz kurumunda bulunan ergin bir kişinin isteği bulunmasa dahi kişiliğinin veya malvarlığının korunması bakımından gerekli görülmesi halinde kısıtlanabileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla davalılara TMK'ın 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilip edilmediği ve aynı Kanun'un 471. maddesindeki "Özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkumiyet sebebiyle kısıtlı bulunan kişi üzerindeki vesayet, hapis halinin sona ermesi ile kendiliğinden ortadan kalkar" hükmü uyarınca davalıların hapis halinin devam edip etmediği araştırılmalı, hapis halinin devam ettiğinin belirlenmesi durumunda gerekçeli kararın ve davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin vasiye tebliği sağlanmalı,

hapis halinin son bulduğunun anlaşılması halinde ise gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde davalılara tebliği yapılarak temyiz süresi beklenmek suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra ve davacılar vekilinin temyiz istemi bulunduğundan her halükarda temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.