Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/339 K.2022/14346

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından verilen temyiz başvurusunun reddine dair ek kararın davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 19/07/2015 tarihinde davacıların eşi/babası ...’ın idaresindeki araç ile davalıların sürücü, malik ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında vefat ettiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını ve manevi zarara uğradığını belirterek 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesi uyarınca toplanacak delillere göre belirlenmek üzere şimdilik 500,00’er TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden işletilecek yasal faizi ile beraber tüm davalılardan tahsili ile davacılara ödenmesine, her bir davacı için 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalı ... ve ...'den alınarak davacılara verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkillerinin kusuru olmadığını, davacı ...'ın 28 yaşında olduğunu, davacı ...'ın 26 yaşında olduğunu, destekten yoksun kalma tazminatı isteyemeyeceklerini, manevi tazminat talebinin çok yüksek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi, dava dilekçesinin tebliğine rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk derece mahkemesince, davacılar ..., ... açısından destekten yoksun kalma tazminatı talebinin reddine, davacılar ... ve ... açısından destekten yoksun kalma tazminatının kısmen kabulü ile anılan her bir davacı için 400,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... için 16.000,00 TL, diğer davacıların her biri için 12.000,00 TL manevi tazminatın davalı gerçek kişilerden tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı ... şirketi vekilince istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun miktar itibari ile kesin olması nedeniyle reddine karar verilmiş.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, kararın HMK 362/1-a maddesi uyarınca kesin olarak verilmiş olduğu gerekçesi ile davalı ...vekilinin temyiz talebinin reddine dair verilen karar, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz talebini miktar yönünden inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi tarafından. HMK 366. maddesi yollamasıyla temyiz yolu için de uygulanması gereken HMK 346/1. maddesine dayalı olarak verilen ek karar ile miktar bakımından kesin olan hükme yönelik temyiz talebi reddedilmiş olup yine davalı ... şirketi vekili tarafından HMK 346/2. maddesinde belirtilen 7 günlük süresi içinde ek karar temyiz edilmiştir.

Hükmüne karşı istinaf talebinde bulunulan mahkeme kararı, miktar itibari ile istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemi kesin olarak reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince anılan kararın HMK 362/1-a maddesi uyarınca kesin olarak verilmiş olduğu belirtilerek davalı ... şirketinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup kesin kararlara karşı temyiz talebinde bulunulması mümkün değildir.

Bölge Adliye Mahkemesince bu yön belirlenmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır.