KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2022/343 E., 2024/6990 K.·Birleşen Alaşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/219 D.iş Sayılı Dosya İhtiyati Hacze
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2020/472 - 2021/692
- Dava tarihi
- 27.01.2016
- Hüküm/karar
- Davanın kısmen kabulü /İstinaf başvurusunun kabulü
- İlk derece mahkemesi
- Alaşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı mirasçılar vekili Av.... tarafından temyiz edildiği; ancak, temyiz kaydının yapılmasına rağmen davalı mirasçılar vekilinin maktu harç yatırarak kararı temyiz ettiği, nispi harcının yatırılmadığı belirlenmiştir. Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.
Bu itibarla; 1. Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca; a) Nispi temyiz harcının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi, b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,
2. Verilen kesin süre içinde; a) Nispi temyiz harcının tamamlanması hâlinde, b) Nispi temyiz harcının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, Her halükarda davacı vekilinin de temyiz talebi bulunduğundan dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/343, K. 2024/6990, 4 Temmuz 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama