KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2022/4119 E., 2024/10550 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3.Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2021/287 Esas - 2022/248 Karar
- İlk derece mahkemesi
- Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2017/2228 Esas 2020/899 Karar
Karar Metni
464 kelime·2 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 20.01.2017 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazasında, sürücü olan müvekkilinin yaralandığını, sürekli iş göremezliğe uğradığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul etmediklerini, geçici iş göremezlik talebinin teminat dışı olduğunu, kusur ve maluliyet konularında Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı aracın tam kusurlu olduğu ancak Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu’nun 24.04.2019 tarihli raporunda davacının kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'e göre maluliyetinin oluşmadığı, geçici iş göremezlik süresinin 9 aya kadar uzayabileceği tespitinde bulunulduğu, mahkemece geçici iş göremezlik tazminatından Sosyal Güvenlik Kurumu'nun sorumlu olduğu, sürekli iş göremezliğin oluşmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; ZMSS kapsamındaki tazminatların Karayolları Trafik Kanunu ve Türk Borçlar Kanununda öngörülen usul ve esaslara tabi olduğunu, bu sebeple öncelikle maluliyet raporunun Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde düzenlenmesinin gerekmekte olduğunu, bu sebeplerle söz konusu raporda belirtilen maluliyet oranını kabul etmemekle birlikte yeniden rapor düzenlenmesi için dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.
B. Gerekçe
Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaptığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı sürücünün uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/4119, K. 2024/10550, 6 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama