Davacı vekili; 02/12/2015 günü davacı sürücü ... idaresindeki motosiklet ile yeşil kart sigortası bulunmayan Tamari Elasvili yönetimindeki yabancı plakalı aracın çarpışmaları neticesi davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davacı vekili, 07.03.2018 tarihli dilekçesi ile maddi tazminata ilişkin dava değerini 2.321,57 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 105.644,96 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 107.966,53 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili; kusur ve zararın usulünce ispatı gerektiğini, ayrıca Güvence Hesabının zarardan sorumlu tutulması gerekip gerekmeyeceği durumunun araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile 2.321,57 TL geçici ve 105.644,96 TL sürekli iş göremezlik zararı olmak üzere toplam 107.966,53 TL tazminatın poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi’nce davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 16/12/2020 gün ve 2019/3846 Esas 2020/8513 Karar sayılı ilamında "davaya cevap dilekçesi ve ekinde usulüne uygun olarak düzenlenen vekaletname sunulmasına karşılık bilirkişi raporları dahil olmak üzere tüm tebligatların (tensip, öninceleme, ıslah, sözlü yargılama) davalı asile yapılmasının hatalı olduğu” gerekçesiyle diğer temyiz itirazları incelenmeksizin davalı yararına hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesince verilen 02/05/2018 tarihli 2016/28 Esas 2018/336 sayılı karar ile davanın kabulüne karar verilmiş; davalı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi Dördüncü Hukuk Dairesi tarafından 21/03/2019 tarihli 2018/1456 Esas 2019/416 sayılı karar ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
İstinaf kararının davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 16/12/2020 tarihli 2019/3846 Esas 2020/8513 sayılı kararı ile bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş; bozma sonrası ilk derece mahkemesince verilen 09/09/2021 tarihli 2021/245 Esas ve 2021/646 sayılı kararı ile davanın kabulüne 2.321,57 TL geçici ve 105.644,96 TL sürekli iş göremezlik zararı olmak üzere toplam 107.966,53 TL tazminatın poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 5.531,39 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 26/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.