Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/5761 K.2022/10828

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılaması sonunda;ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı,davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu neticesinde kararda yazılı nedenlerden dolayı davacılar vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde adli yardım istemli olarak davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı HMK madde 334'de ''(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkca dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.

(2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.'' hükmü getirilmiştir.

Aynı kanun madde 336'da ise ''(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.'' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıların ve davalı ...’un yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

Davacılar vekili ; davalıların 13/09/2012 tarihinde davacılardan ...'yu darp ederek hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladıklarını, Ulaş'ın halen tekerlekli sandalyede bir refakatçi marifeti ile yarı felçli olarak hayatını devam ettirdiğini, beyan ederek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ... için 1.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi, ... ve çocukları ... için 100,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi ve yine çocukları Yiğithan için 100,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş,12/12/2016 tarihli ıslah dilekçesiyle de davacılardan Ulaş yönünden maddi tazminat talebini 370.574,71 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar ayrı ayrı; davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine, 277.931,03TL maddi tazminatın haksız fiilin işlendiği 13/09/2012'den itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalılardan Ergün'den tahsili ile davacı ...'a verilmesine; 22.500,00TL manevi tazminatın aynı tarihten itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalılardan Ergün'den tahsili ile davacılardan Ulaş'a verilmesine,;davacılardan ... için 22.500,00TL, davacılardan ... için 7.500,00TL, davacılardan Yiğit Han için 7.500,00TL manevi tazminatın davalılardan Ergün'den tahsili ile işbu davacılara verilmesine;davalı ... yönünden davacıların davasının reddine,karar verilmiş,hükme karşı davacılar vekili ve davalı ... vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince;HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince davacılar vekili ve davalılardan ... vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, karar verilmiş, Bölge Adliye mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Davacılar vekili ve davalı ... vekilinin davacılardan ...,... ve ... yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 107.090,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 107.090,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup, temyiz sınırı her bir davacı yönünden ayrı ayrı belirlenecektir.

Davacılar vekili ve davalı ... vekilinin adı geçen davacılar bakımından temyize konu ettiği miktar, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacılar vekili ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin adı geçen davacılar yönünden HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılardan ... yönünden temyiz itirazlarına gelince:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacılar vekili ve davalı ... vekilinin davacılardan

... yönünden yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.