Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/5879 K.2022/10701

Taraflar arasındaki basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/12/2021 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı ... vekili ve diğer davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Hükmüne uyulan Dairemizin 07/12/2020 gün, 2020/3349 E- 2020/4184 K sayılı ilamı ile “…6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun’un 46. maddesi “Yayından doğan sorumluluk yayını yöneten veya programı yapanla birlikte sorumlu müdüre aittir. Bu hüküm yayın kuruluşunun bu Kanundan doğan sorumluluklarını ortadan kaldırmaz.” hükmünü haizdir. Şu durumda mahkemece, davalılardan MNG TV Yayıncılık AŞ, ... ve ...’ın da sorumlu olduğu gözetilerek olayın oluşuna uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; söz konusu karar, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları ile diğer davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır.” hükmünü haizdir.

Dosya kapsamından, davacının dava dilekçesinde davalılardan ...’den 10.000,00 TL, ...’dan 10.000,00 TL, ...’dan 10.000,00 TL ve ...den 30.000,00 TL tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmakla; davacı her bir davalıdan ayrı ayrı istemde bulunduğuna göre mahkemece, her bir davalının sorumlu olduğu miktar ve davalılardan Sibel bakımından 6.000,00 TL’lik kısmın kesinleştiği de gözetilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

3-Davalılardan ...’nin diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dosya kapsamından, mahkemece verilen davanın reddine dair ilk kararın davacının temyizi üzerine Dairemizce uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, mahkemenin 2. kararında davalılardan ... bakımından davanın kısmen kabulü ile 6.000,00 TL tazminatın tahsiline, diğer davalılar bakımından davanın reddine karar verildiği,

bu karara karşı davacı ve davalılardan ...’nin temyizi üzerine Dairemizce diğer davalıların da sorumlu olduğu gözetilerek karar verilmesi gerektiği belirtilerek ve davacının diğer temyiz itirazları reddedilerek verilen bozma kararı sonrasında mahkemece 10.000,00 TL’nin davalılardan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davalılardan ... bakımından mahkemenin 2. kararı ile hüküm altına alınan 6.000,00 TL, davacının diğer temyiz itirazları reddedilerek bu kısım bakımından adı geçen davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu halde, bu husus gözetilmeden hüküm altına alınan tazminat miktarının artırılması doğru görülmemiştir.