Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/590 K.2022/10699

Asıl ve birleşen davada davacı ... vekili Av.... tarafından, asıl davada davalı ... ve ... aleyhine 29/08/2005, birleşen davada Ergo Sigorta A.Ş.

(İsviçre Sigorta A.Ş.) ve Lider Turizm Otomotiv Gıda İnş Tic San A.Ş. aleyhine 02/12/2005 gününde verilen dilekçeler ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/01/2018 günlü karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/437 esas 2018/11 karar sayılı kararının HMK’nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılarak;

asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/01/2019 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı Ergo Sigorta A.Ş. (İsviçre Sigorta A.Ş.) vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin kullandığı tanker ile davalıların sürücüsü, işleteni ve sigortacısı olan otobüs arasında meydana gelen trafik kazası sonucunda yaralandığını, her iki ayağından defalarca ameliyat geçirdiğini, çalışamaz duruma geldiğini, defalarca Erciyes Üniversitesine gitmek için gidiş geliş masrafı yaptığını belirterek geçici ve sürekli işgücü kaybı, tedavi masrafı ve manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesince; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalılardan Ergo Sigorta A.Ş. (İsviçre Sigorta A.Ş.) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı Ergo Sigorta A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

a)Asıl ve birleşen dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 85. maddesi “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.” hükmünü haizdir.

Dosya kapsamından, davacının asıl ve birleşen davada dava dilekçelerinde dava konusu kazaya karışan aracın işleteni, sürücüsü ve sigortalısı olan davalılardan zararın müştereken ve müteselsilen tahsili talebinde bulunduğu anlaşıldığından; Bölge Adliye Mahkemesince talep doğrultusunda hüküm altına alınan zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen (davalı ... bakımından poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere) tahsili yönünde hüküm kurması gerekirken bu hususun gözetilmemiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

b)Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün 5. bendinde geçici iş göremezlik, tedavi gideri, ulaşım rapor gideri ve bakıcı gideri olmak üzere olmak üzere toplam 59.985,29 TL'nin tahsiline karar verilmişken, 6. bendinde “bakıcı gideri tazminatına ilişkin olarak usulünce açılmış bir dava bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığı” yönünde karar verilmiş olması, bakıcı gideri toplam tazminat içinde zaten hüküm altına alınmışken bu şekilde fazlalık oluşturan hükme yer verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

c)Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün 8. bendinde “Davacı yan maddi tazminat davasında kendisini bir vekil ile temsil ettirmiş olduğundan karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 8.309,94 TL vekalet ücretinin davalılar ... ve ... ve Mahkemenin bu dosya ile birleşen 2005/55 esas sayılı dosyasında ve Lider Turizm Otomotiv Gıda Tic San A.Ş.ve Ergo Sigorta A.Ş. şirketinden (davalı Ergo Sigorta A.Ş'nin harç miktarının 6.948,38 TL ile sınırlı sorumlu olacak şekilde) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine” şeklinde karar verilmiştir. Hüküm, vekalet ücretine ilişkin olduğu halde davalı Ergo Sigorta A.Ş’nin sorumlu olduğu kısım belirtilirken “harç” olarak yazılmış olması doğru değildir.

3.Davalı Ergo Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

Dosya kapsamından, SGK’nın 17/03/2021 tarihli yazısıyla davacıya 17/06/2004 tarihinde iş kazası nedeniyle 5.650,68 TL geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığının bildirildiği anlaşılmakla; SGK tarafından yapılan bu ödeme rücuya tabi olduğundan tazminattan düşülmesi suretiyle davacının talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.