Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/8706 K.2025/4272

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının kasko sigortacısı olduğu davacıya ait aracın 18.10.2015 tarihinde, sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu kaza yaptığını ve meydana gelen kazada araçta maddi hasar oluştuğunu, Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2016/53 D. İş sayılı dosyası ile araçtaki zarar miktarının 161.000,00 TL olarak tespit edildiğini, davalı ... şirketinin hasar bedelini ödemediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin dava hakları saklı kalmak kaydıyla 161.000,00 TL maddi zararın kaza tarihi olan 18.10.2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizle birlikte ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigorta şirketi nezdinde yapılan araştırma raporu ve bilirkişi raporunda, dava konusu kazanın şekli ve hasar durumuna göre sürücü olduğu iddia edilen kişinin hiç yaralanmamış olduğunu, sürücünün farklı bir kişi olduğunu, kazada yolcu olduğu belirtilen ...'ın kazanın üzerinden 2 ay geçmesine rağmen halen koltuk değneği kullandığını, bacağının kırık olduğunu, olaya şahit olan güvenlik görevlisi Kadir 'in sürücü koltuğundan çıkarılan kişinin bacağında sorun olduğu yönündeki beyanlarının birlikte değerlendirilmesi halinde kaza esnasında sürücünün ... değil, 1.52 promil alkollü olan ... olduğunun açıkça anlaşıldığını, talebin teminat dışı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu kaza sırasında aracın sürücü olduğu iddia edilen ... tarafından kullanılmayıp, olay anındaki sürücünün Adli Tıp Kurumu Raporuna göre ... olduğu, ...'in ise olay anında 1.52 promil alkollü olduğunun raporlar ile sabit olduğu, Kasko Sigortası Genel Şartlarına göre talebin teminat dışı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden kabulüne, esasa ilişkin diğer itirazların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kazanın kaza tespit tutanağında da belirtildiği gibi ...'nın sevk ve idaresindeyken meydana geldiğini, ...'nın emniyet kemerinin takılı olmasından dolayı yalnızca burnu kanadığını, araç içerisinde arka koltukta bulunan ... ve sürücünün yan koltuğunda oturan Murat'ın yaralandığını, mahkemece delil listesinde olmamasına rağmen ve muvafakat edilmemesine rağmen dna ve kan örneklerinin alınmasını istediğini, usule uygun olmayarak alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, Adli Tıp Kurumu raporunda uyuşmadığı belirtilen kan örneğinin muhtemelen yolcu Murat'a ait olduğunu,

araç içerisinde savrulma neticesinde kan sıçraması oluştuğunu, bu nedenle davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... şirketi tarafından kasko sigorta poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu araçta oluşan hasar bedelinin tazmini talebine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunun oluşa uygun ve denetime elverişli olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR