Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/9144 K.2022/13116

Taraflar arasındaki cismani zarardan kaynaklanan maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; davacının 08/08/2007 tarihinde yolcu olarak bulunduğu motosikletin plakası belli olmayan bir kamyondan etkilenerek devrilmesi sonucu meydana gelen trafik kazasında kalıcı olarak sakatlığa uğradığını, davalı şirkete başvuruda bulunulmuşsa da herhangi bir ödeme yapılmadığını bu nedenle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL geçici işgöremezlik ve 100,00 TL kalıcı işgöremezlik tazminatının davalıya başvuru tarihini müteakip 8 işgününün bitimi tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili; 03/04/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 80.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; dava konusu talebin zamanaşımına uğradığını, davacının ehliyetsiz sürücünün aracına koruyucu kıyafetleri giymeden binmesi nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini ayrıca hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 73.917,35 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı ve 670,65 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 74.588,00 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 10/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (poliçe limitiyle sınırlı kalmak kaydıyla) alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 06/09/2018 gün ve 2015/14538 Esas 2018/7465 Karar sayılı ilamında "davacının meslekte kazanma gücü oranının tespiti için Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi tarafından davacının yaptığı iş ve 08.08.2007 olay tarihinde yürürlükte bulunan Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü esas alınarak davalının itirazlarının da değerlendirildiği rapor hazırlanması, gerektiğinde aktüerya uzmanından ek rapor alınması gerektiği” gerekçesiyle davalı yararına hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabulü ile geçici iş göremezlikten kaynaklanan 670,65 TL ve kalıcı iş göremezlikten kaynaklanan 22.261,73 TL olmak üzere toplam 22.932,38 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 10/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının geçici ve kalıcı iş göremezlik sebeplerine dayanan fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bentin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, bozma öncesi hükme esas alınan 20/02/2015 tarihli hesap raporunda davacı için PMF yaşam tablosuna göre hesaplama yapıldığı, davalının temyizi üzerine, davacının maluliyet oranının yeniden tespiti gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Mahkemece bozma sonrasında alınan 27/12/2021 tarihli bilirkişi raporunda ise, kök rapor yılı verileri ve kök rapordaki hesaplama unsurları korunarak sadece maluliyet oranının düzeltilmesi suretiyle PMF 1931 yaşam tablosu (22.108.62 TL sürekli işgöremezlik) ve TRH 2010 yaşam tablosu (34.783,95 TL sürekli işgöremezlik) kullanılarak iki farklı hesaplama yapılmıştır.

Buna göre, mahkemece ilk kararı davacının temyiz etmediği gözetilmeden, bozma sonrası alınan 27/12/2021 tarihli bilirkişi raporundaki PMF 1931 yaşam tablosuna göre yapılan hesaplamanın hükme esas alınması ve hatır taşıması ile müterafik kusur indirimlerinin bu miktar üzerinden yapılması gerekirken, TRH 2010 yaşam tablosuna göre yapılan hesaplama doğrultusunda karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.