Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/9597 K.2025/7448

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın 11.02.2019 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu yaya konumunda bulunan müvekkilinin yaralanıp maluliyetinin oluştuğunu ve bakım ihtiyacının doğduğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.800,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici bakıcı gideri, 100,00 TL sürekli bakıcı gideri olmak üzere toplam 6.100,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, kesin hüküm nedeniyle davanın reddi gerektiğini, ceza dosyası kapsamında uzlaşma sağlandığından davacının tazminat talep etme hakkının bulunmadığını, kusuru kabul etmediklerini, maluliyet tespiti yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinin teminat kapsamı dışında kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ceza dosyası kapsamında davacı ile zorunlu trafik sigortası bulunmayan araç sürücüsünün uzlaşması sonucu Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kamu adına kovuşturmaya yer olmadığı kararı alındığı, davacı tarafın uzlaşma sırasında tazminat hakkını saklı tutmadığı gibi maddi ve manevi tazminat talebinin olmadığını beyan ettiği, bu durumda 5271 sayılı CMK'nın 253/19. maddesi uyarınca davacı tarafın tazminat davası açma hakkının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uzlaşma raporunun ilam mahiyetinde olduğu ve uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 hükmü gereği davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; ceza dosyası kapsamında uzlaşmanın usulüne uygun olmadığını, davacıya gerekli bilgilendirilmelerin ve aydınlatmanın yapılmadığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yayanın sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talebine ilişkindir.

Dosya kapsamında, 11.02.2019 tarihinde gerçekleşen trafik kazası nedeniyle İlk Derece Mahkemesince; davacı vekili ile zorunlu trafik sigortası bulunmayan araç sürücüsü arasında uzlaşmanın gerçekleştiği, uzlaşma teklif formu başlıklı belgede uzlaşma halinde tazminat hakkının ortadan kalkacağının davacıya açıklandığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (CMK) 253/19. maddesi uyarınca "uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır." hükmü gereğince davacının tazminat hakkının ortadan kalktığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacının bu karara karşı istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

18.10.2023 tarihli ve 32343 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/43 Esas 2023/141 Karar sayılı kararı ile 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 06.12.2006 tarihli ve 5560 sayılı Kanun’un 24. maddesiyle değiştirilen 253. maddesinin (19) numaralı fıkrasının beşinci cümlesinin “Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz;…” bölümünün Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

14.11.2024 tarihli ve 32722 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin (19) numaralı fıkrasının beşinci cümlesinin başına“Uzlaşmanın sağlanması halinde, uzlaşma anında tespit edilemeyen veya uzlaşmadan sonra ortaya çıkan zararlar hariç, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz” ibaresi eklenmiştir.

Şu durumda Bölge Adliye Mahkemesince, yukarıda açıklanan iptal hükmü ve 14.11.2024 tarihli ve 32722 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Kanunun 16. maddesiyle yapılan yasal düzenleme uyarınca işin esasının incelenmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR