Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/10189 K.2024/1038

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen kararın temyiz incelemesi sonucunda kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, direnilmesine ve davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle. 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede, davalının davaya konu alandan malzeme aldığını ancak malzemeyi dava dışı şirketle aralarındaki rödövans sözleşmesine dayanarak aldığını kabul ettiği, alınan taş ocağı malzemesinin miktarının tam olarak belirlenememesi nedeniyle davacının zararının sabit olduğu,

sadece miktarının tam olarak tespitinin dosya kapsamı ile mümkün olmadığı anlaşılmakla, olay tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu'nun 42. maddesi gözetilerek davalı şirketin yaptığı sözleşme ve dosya arasında bulunan diğer deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle zarar kapsamı belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek verilen Dairemizin 03.02.2022 tarih ve 2021/18217 Esas, 2022/1577 Karar sayılı bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.