Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/10240 K.2025/5514

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı idaresindeki elektrikli bisiklet ile davalıya trafik sigorta poliçesi ile sigortalı aracın 29.08.2020 tarihinde karıştığı trafik kazasında davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL sürekli iş göremezlik, 100,00 geçici iş göremezlik, 100,00 TL bakıcı gideri ve 1.570,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 2.770,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş; 28.04.2023 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 414.613,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu araca ait müvekkili şirket nezdinde herhangi bir poliçeye rastlanmadığını, kaza tarihinde geçerli bir poliçe bulunmadığını, pasif husumetin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulü ile 410.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 2.943,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 412.943,00 TL tazminatın 29.06.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine verilmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin husumete ilişkin itirazının kabulüne, sair itirazlarının irdelemesinde hukuki menfaat bulunmadığına, kararın kaldırılmasına, başvuru sahibinin talebinin pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; sigortanın sorumluluğunun devamı için önem arz eden tarihin aracın satış tarihi değil mülkiyet değişikliğinin sigortacıya bildirildiği fesih/zeyilname tarihi olduğunu, ancak dava konusu olayda araç 13.08.2020 tarihinde satılmasına rağmen sigorta poliçesinin 15.08.2020 tarihinde feshedildiğini, kazanın ise 29.08.2020 tarihinde meydana geldiğini, dolayısıyla fesih/zeyilname tarihi olan 15.08.2020 tarihinden itibaren 15 gün boyunca sigortanın sorumluluğu devam etmekte olup kaza tarihinde davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun devam ettiğini,

Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne ilişkin verilen karar usul ve yasaya uygun olmasına rağmen İtiraz Hakem Heyeti tarafından aracın satış tarihi olan 13.08.2020 tarihi baz alınarak sigortanın sorumluluğunun 28.08.2020 tarihinde sona erdiği, 29.08.2020 tarihli kazadan davalı sigortanın sorumlu olmadığı belirtilmiş ve davanın kabulüne dair karar kaldırılarak davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş olup verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı sigorta şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alındığı iddia edilen aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı gideri ve tedavi gideri talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve aracın dava dışı Neova Sigorta A.Ş. tarafından ZMSS poliçesi ile 28.08.2020 tarihi itibariyle yeniden sigortalandığının anlaşılmış olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR