Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/10681 K.2025/9526

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.06.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte davacı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... geldi. Davalı adına gelen olmadı. Davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 17.06.2025 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; olay tarihinde ... Partisi (...) ... İl Başkan Yardımcısı olan davalı tarafından sosyal paylaşım sitesi Twitter'dan 22.02.2012, 26.06.2012, 06.10.2012, 23.12.2013, 26.12.2013, 31.05.2013, 22.08.2013, 15.05.2014, 23.05.2014 (iki paylaşım), 02.08.2014, 13.10.2015, 05.05.2016, 17.10.2017 tarihlerinde paylaşılan toplam on dört tweette sarf edilen söz ve ifadelerle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, müvekkilini küçük düşürücü ifadeler kullanarak hakarette bulunduğunu, davalının müvekkiline yaptığı hakaretleri ikrar ettiğini ve bunu kamuoyuyla paylaştığını belirterek her bir tweet için 50.000,00 TL olmak üzere toplam 700.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, tarafların siyasi kişiliği nedeniyle eleştirilere hoşgörü göstermek zorunda olduklarını, paylaşımların eleştiri sınırları içinde kaldığından kişilik haklarına saldırı olmadığını, siyasi kişilerin birbirlerine yönelik politik eleştirilerinin hakaret olarak kabulünün mümkün olmadığını, istenilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (AİHM) istikrar kazanmış kararlarında siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır ve hatta incitici eleştirilere dahi katlanması gerektiğinin vurgulandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.04.2021 tarihli 2020/100 Esas 2021/159 sayılı kararı ile davalı tarafından Twitter'dan 22.02.2012, 22.08.2013, 05.05.2016 ve 17.10.2017 tarihinde yapılan paylaşımların ağır ve kaba eleştiri sınırlarında kaldığı, davalı tarafından yapılan diğer paylaşımlarda sarf edilen söz ve ifadelerin ise ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve 56.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 04.11.2021 tarihli 2021/2378 Esas 2021/2253 sayılı kararı ile; davalı tarafından Twitter'dan 22.02.2012, 26.06.2012, 06.10.2012, 22.08.2013, 23.05.2014 (bir paylaşım), 05.05.2016 ve 17.10.2017 tarihinde yapılan paylaşımların ağır ve kaba eleştiri sınırlarında kaldığı, davalı tarafından yapılan diğer paylaşımlarda sarf edilen söz ve ifadelerin ise ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı,

hükmedilen manevi tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne 31.05.2013 tarihli paylaşım için 50.000,00 TL. 23.05.2014 (bir paylaşım), 02.08.2014, 06.12.2013, 23.12.2023, 15.05.2014, 13.10.2015 tarihli paylaşımlar için ayrı ayrı 40.000,00'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline.

22.02.2012, 26.06.2012, 06.10.2012, 22.08.2013, 23.05.2014, 05.05.2016 ve 17.10.2017 tarihli paylaşımlar nedeniyle manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 18.01.2023 tarihli ve 2021/26310 Esas, 2023/622 Karar sayılı ilamıyla; 26.06.2012, 23.05.2014 ve 06.10.2012 tarihli paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, davalının anılan paylaşımları yönünden de davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun kabulü ile davacı yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafından Twitter'dan 22.02.2012, 22.08.2013, 05.05.2016 ve 17.10.2017 tarihinde yapılan paylaşımların ağır ve kaba eleştiri sınırlarında kaldığı, davalı tarafından yapılan diğer paylaşımlarda sarf edilen söz ve ifadelerin ise ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı, hükmedilen manevi tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

davanın kısmen kabulüne, 31.05.2013, 26.06.2012, 23.05.2014 (bir paylaşım) ve 06.10.2012 tarihli paylaşımlar için 50.000,00 TL. 23.05.2014 (bir paylaşım), 02.08.2014, 06.12.2013, 23.12.2023, 15.05.2014, 13.10.2015 tarihli paylaşımlar için ayrı ayrı 40.000,00'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline. 22.02.2012, 22.08.2013, 05.05.2016 ve 17.10.2017 tarihli paylaşımlar nedeniyle manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; fazlaya ilişkin talebin reddedilmesinin hatalı olduğunu, her bir tweet için ayrı ayrı talebin aynen kabulüne karar verilmesi gerektiğini, reddedilen ve kısmen reddolunan paylaşımlar yönünden istemin tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; zamanaşımı definin yanlış değerlendirildiğini, tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırması yapılmadığını, takdir edilen tazminat tutarının davacı için zenginleştirici nitelikte olduğu, tazminat tutarının neye göre belirlendiğinin gerekçelendirilmediği, siyasi kişilik olan bireylerin eleştiri ve hoşgörü sınırlarının üst seviyede olması gerektiğini, müvekkilinin dava konusu edilen paylaşımları yapmasına neden olan olayların detaylıca değerlendirilmesi gerektiğini, paylaşımların davacıya nasıl ve ne şekilde zarar verdiğinin belli olmadığını, tamamen ifade özgürlüğü ve siyasi eleştiri sınırları içerisinde kalan paylaşımlar nedeniyle aleyhine tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; olay tarihlerinde ... İl Başkan Yardımcısı olarak görev yapan davalının, sosyal paylaşım sitesi olan Twitter'da, olay tarihlerinde Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı ve Cumhurbaşkanı olan davacı hakkında paylaştığı tweetler ile davacının kişilik haklarına saldırıda bulunduğundan bahisle açılan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR