KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2023/10973 E., 2025/5576 K.·Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/588 - 2023/583
- Sayısı
- 2023/İHK-44654
- Sayısı
- K-2023/230543
Karar Metni
523 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın yaya olan davacıya çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında davacının bedensel zarara uğradığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 2.800,00 TL sürekli iş göremezlik, 100,00 TL bakıcı gideri, 100,00 TL geçici iş göremezlik ve 5.000,00 TL tedavi giderinin davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 333.653,00 TL sürekli iş göremezlik ve 1.515,68 TL bakıcı gideri olarak arttırmıştır.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kazada sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI
Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, 333.653,00 TL sürekli is göremezlik, 1.515,68 TL geçici bakıcı gideri ve 5.000,00 TL Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından karşılanmayan tedavi gideri olmak üzere toplam 340.168,68 TL tazminatının 04.01.2023 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 100,00 TL geçici is göremezlik tazminatının reddine karar vermiştir.
IV. İTİRAZ
Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile itirazın kısmen kabulüne; davacıya 15.08.2023 tarihli ara kararla usule uygun maluliyet raporu sunması için sonuçlarını da ihtar edecek şekilde 30 günlük kesin süre verildiğini söz konusu sürede usule uygun maluliyet raporu sunulmadığı gerekçesiyle sürekli iş göremezlik talebinin usulden reddine, davanın kısmen kabulü ile 1.515,68 TL geçici bakıcı gideri ve 5.000,00 TL SGK tarafından karşılanmayan tedavi gideri olmak üzere toplam 6.515,68 TL tazminatının 04.01.2023 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 100,00 TL geçici is göremezlik tazminatının reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava açarken sundukları maluliyet raporunun kaza tarihindeki yönetmeliğe uygun olduğunu, davacının 18 yaşın altında olması nedeniyle Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirme Yönetmeliği'ne uygun şekilde düzenlendiğini bu nedenle davalının itirazlarının reddi gerektiğini, ayrıca rapora göre tedavi gideri ve bakıcı gideri taleplerinin kabulüne karar verildiğini, maluliyetin reddine karar verilmesinin çelişki oluşturduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu davacıda oluşan bedensel zararın tazmini talebine ilişkindir.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olmayan mevzuata göre düzenlenmiş olmasına, davacının 15.08.2023 tarihli ara karara riayet etmemiş olmasına göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2023/10973, K. 2025/5576, 10 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama